uncle_tazz

ลูก ๆ ทุกคน...ก็ได้รู้กันแล้วว่า ความหวังของแม่ ..ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ

ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้
ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา
เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ

ทีนี้...มาดูตัวอย่างบ้าง..บุคคลที่เป็นยอดกตัญญูที่ประทับใจอาจารย์มากที่สุด คือใคร ทราบไหม?

คือคนในภาพนี้..ในหลวงของเรา...
ในหลวง...นอกจากจะเป็น
ยอดพระมหากษัตริย์ของโลก..เป็น THE KING OF KINGS แล้ว
ในหลวงของเรา ยังเป็นกษัตริย์ยอดกตัญญูด้วยความหวังของแม่...
ทั้ง 3 หวัง ในหลวงปฏิบัติได้ครบถ้วนสมบูรณ์

เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดให้แก่พวกเรา
ในหลวงทำกับแม่ยังไง ?

ตามอาจารย์มา...อาจารย์จะฉายภาพให้เห็น....
หวังที่ 1 ยามแก่เฒ่า..หวังเจ้า..เฝ้ารับใช้...

ใครเคยเห็นภาพที่... สมเด็จย่าเสด็จไปในที่ต่าง ๆ แล้วมีในหลวง..
ประคองเดินไปตลอดทาง...เคยเห็นไหม...?
ใครเคยเห็น...กรุณายกมือให้ดูหน่อย...
ขอบคุณ...เอามือลง ตอนสมเด็จย่าเสด็จไปไหนเนี่ยมีคนเยอะแยะ...
มีทหาร...มีองครักษ์ มีพยาบาล.. ที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว
แต่ในหลวงบอกว่า... "ไม่ต้อง....คนนี้...เป็นแม่เรา ..
เราประคองเอง " ตอนเล็ก ๆ แม่ประคองเรา..
สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน... เพราะฉะนั้น. ตอนนี้แม่แก่แล้ว...
เราต้องประคองแม่เดิน เพื่อเทิดพระคุณท่าน... ไม่ต้องอายใคร...

เป็นภาพที่...ประทับใจมาก...เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน
ท่านกตัญญูต่อแม่.. ประคองแม่เดิน ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จ ... สองข้างทาง
ฝั่งนี้ 5,000 คน ฝั่งนู้น.....8,000 คน ยกมือขึ้น...สาธุ แซ่ซ้อง..สรรเสริญ
"กษัตริย์ยอดกตัญญู..." ในหลวง..เดินประคองแม่..

คนเห็นแล้ว...เขาประทับใจถ่ายรูป...เอามาทำปฏิทิน
...เอาไปติดไว้ที่บ้าน เพื่อแสดงความเคารพ...กราบไหว้...

ลองหันมาดูพวกเรา...ส่วนใหญ่ เวลาออกไปไหน
แต่งตัวโก้... ลูกชาย..แต่งตัวโก้... ลูกสาว..แต่งตัวสวย...
แต่เวลาเดิน...ไม่มีใครประคองแม่ กลัวไม่โก้...
กลัวไม่สวย ข้าราชการ...แต่งเครื่องแบบเต็มยศ...
ติดเหรียญตรา...เหรียญกล้าหาญ...เต็มหน้าอก...แต่เวลาเดิน...
ไม่กล้าประคองแม่...กลัวไม่สง่า...กลัวเสียศักดิ์ศรี...
ประคองแม่ ....เป็นเรื่องของ...คนใช้... หลายคน...ให้ประคองแม่..
ไม่กล้าทำ อาย...เวลาทำดี..ไม่กล้าทำ...อาย เวลาทำชั่ว...กล้า....ไม่อาย...

ใครเห็นภาพนี้ที่ไหน...กรุณาซื้อใส่กรอบ...แล้วเอาไปแขวนไว้ที่บ้าน...เอาไว้สอนลูก

เห็นภาพชัดเจนไหมครับ? เท่านั้น...ยังน้อยไป...มาดูภาพที่ชัดเจนกว่านั้น...
หลังงานพระบรมศพสมเด็จย่า...เสร็จสิ้นลงแล้วราชเลขา..ของสมเด็จย่า...
มาแถลงในที่ประชุม...ต่อหน้าสื่อมวลชน...ว่า...
ก่อนสมเด็จย่า จะสิ้นพระชนม์..ปีเศษ...ตอนนั้นอายุ 93
ในหลวง..เสด็จจากวังสวนจิตร.. ไปวังสระปทุมตอนเย็นทุกวัน
ไปทำไมครับ....? ไปกินข้าวกับแม่...ไปคุยกับแม่...
ไปทำให้แม่..ชุ่มชื่นหัวใจ...พอเขาแถลงถึงตรงนี้ อาจารย์ตกตะลึง..
โอ้โห....ขนาดนี้เชียวหรือในหลวงของเราเสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับแม่...
สัปดาห์ละกี่วัน...ทราบไหมครับ
พวกเราทราบไหมครับ...สัปดาห์ละกี่วัน ?
5 วัน......มีใครบ้างครับ....? ที่อยู่คนละบ้านกับแม่ แล้วไปกินข้าวกับแม่ ..
สัปดาห์ละ 5 วัน หายาก.........

ในหลวง มีโครงการเป็นร้อย...เป็นพันโครงการ...
มีเวลาไปกินข้าวกับแม่..สัปดาห์ละ 5 วัน พวกเรา ซี 7 ซี 8 ซี 9
ร้อยเอก..พลตรี...อธิบดี..ปลัดกระทรวง
ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่....บอกว่า...งานยุ่ง
แม่บอกว่า...ให้พาไปกินข้าวหน่อย.. บอกว่า
ไม่มีเวลา จะไปตีกอล์ฟ...ไม่มีเวลาพาแม่ไปกินข้าว...
แต่มีเวลาไปตีกอล์ฟ...เห็นตัวเองหรือยัง..? พ่อแม่..พอแก่แล้ว ก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง...
ฝนตก...น้ำเซาะ..อีกไม่นานโค่น...พอถึงวันนั้น...เราก็ไม่มีแม่ให้กราบแล้ว...

ในหลวงจึงตัดสินพระทัย... ไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน
เมื่อตอนที่สมเด็จย่าอายุ 93 สัปดาห์หนึ่งมี 7 วัน
ในหลวงไปกินข้าวกับแม่ 5 วัน อีก 2 วัน ไปไหนครับ ....?
ดร.เชาว์ ณ ศีลวันต์...องคมนตรี บอกว่า....ในหลวง...ถือศีล 8 วันพระ ถือศีล 8 นี่ยังไง...?
ต้องงดข้าวเย็น...เลยไม่ได้ไปหาแม่...วันนี้เพราะ ถือศีล อีกวันหนึ่งที่เหลือ...
อาจจะกินข้าวกับพระราชินี..กับคนใกล้ชิด แต่ 5 วัน....ให้แม่

เห็นภาพชัดแล้วใช่ไหม...?
ตอนนี้เราขยับเข้าไปใกล้ๆ หน่อย ไปดูตอนกินข้าว...
ทุกครั้ง...ที่ในหลวงไปหาสมเด็จย่า...
ในหลวงต้องเข้าไปกราบที่ตัก...แล้วสมเด็จย่า...
ก็จะดึงตัวในหลวง...เข้ามากอด..กอดเสร็จก็หอมแก้ม...
ใครเคยเห็นภาพสมเด็จย่า..หอมแก้มในหลวงบ้าง...?
ภาพนี้...ถ้าใครมี...ต้องเอาไปใส่กรอบ
เป็นภาพความรักของแม่...ที่มีต่อลูก..อย่างยอดเยี่ยม ตอนสมเด็จย่า..หอมแก้มในหลวง...
อาจารย์คิดว่าแก้มในหลวง...คงไม่หอมเท่าไร ..เพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม
แต่ทำไม...สมเด็จย่าหอมแล้ว...ชื่นใจ...เพราะท่านได้กลิ่นหอม... จากหัวใจในหลวง
หอมกลิ่นกตัญญูไม่นึกเลยว่า...ลูกคนนี้ จะกตัญญูขนาดนี้ จะรักแม่มากขนาดนี้
ตัวแม่เองคือ สมเด็จย่า...ไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์
เป็นคนธรรมดา...สามัญชน...เป็นเด็กหญิงสังวาลย์
เกิดหลังวัดอนงค์...เหมือนเด็กหญิงทั่วไป...เหมือนพวกเราทุกคนในที่นี้

ในหลวงหน่ะ...เกิดมา เป็นพระองค์เจ้าเป็นลูกเจ้าฟ้า
ปัจจุบันเป็นกษัตริย์...เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว
แต่ในหลวง..ที่เป็นพระเจ้าแผ่นดิน....ก้มลงกราบ..คนธรรมดา..
ที่เป็นแม่ หัวใจลูก...ที่เคารพแม่...กตัญญูกับแม่อย่างนี้
หาไม่ได้อีกแล้ว...คนบางคน...พอเป็นใหญ่เป็นโต
ไม่กล้าไหว้แม่....เพราะแม่มาจากเบื้องต่ำ...เป็นชาวนา....
เป็นลูกจ้าง...ไม่เคารพแม่....ดูถูกแม่......
แต่นี่...ในหลวง เทิดแม่ไว้เหนือหัว... นี่แหละครับความหอม

นี่คือเหตุที่สมเด็จย่า...หอมแก้มในหลวงทุกครั้ง...
ท่านหอมความดี...หอมคุณธรรม...หอมกตัญญู..ของในหลวง
หอมแก้มเสร็จแล้ว...ก็ร่วมโต๊ะเสวย...ตอนกินข้าวนี่...
ปกติ...แค่เห็นลูกมาเยี่ยม...ก็ชื่นใจแล้ว... นี่ลูกมากินข้าวด้วย...โอย...ยิ่งปลื้มใจ

แม่ทั้งหลาย..ลองคิดดูซิ...อะไรอร่อย ๆ ในหลวงจะตักใส่ช้อนแม่...
อันนี้อร่อย...แม่ลองทาน...รู้ว่าแม่ชอบทานผัก...
หยิบผักมาม้วน ๆ ใส่ช้อนแม่...
เอ้าแม่...แม่ทานซะ...ของที่แม่ชอบ
แทนที่จะกินแค่ 3 คำ 4 คำ

ก็เจริญอาหาร...กินได้เยอะเพราะมีความสุข
ที่ได้กินข้าวกับลูกมีความสุขที่ลูกดูแล....เอาใจใส่...
กินข้าวเสร็จแล้ว...ก็มานั่งคุยกับแม่...
ในหลวงดำรัสกับแม่ว่าไง...ทราบไหม...?

ตอนในหลวงเล็ก ๆ...แม่เคยสอนอะไรที่สำคัญ... "อยากฟังแม่สอนอีก"
เป็นยังไงบ้าง...? เป็นกษัตริย์...ปกครองประเทศ...
อยากฟังแม่สอนอีก...

พวกเรา เป็นยังไง...? เราคิดว่า...เรารู้มาก...เราเรียนสูง...
เรามีปริญญา...แม่จบ ป.4 เวลาแม่สอน....ตะคอกแม่
ตวาดแม่ กระทืบเท้าใส่แม่ เบื่อจะตายอยู่แล้ว...รำคาญ....
พูดจาซ้ำซาก...เมื่อไหร่จะหยุดพูดซะที...
เราเหยียบย่ำ หัวใจแม่......

พอสมเด็จย่าสอน...
ในหลวงจะเอากระดาษมาจด...
มีอยู่เรื่องหนึ่ง...ที่จำได้แม่น.
สมเด็จย่า...เล่าว่า ตอนเรียนหนังสือที่ Swiss
ในหลวงยังเล็กอยู่...เข้ามาบอกว่า..อยากได้รถจักรยาน
เพื่อน ๆ เขามีจักรยานกัน
แม่บอกว่า...ลูกอยากได้จักรยาน...
ลูกก็เก็บสตางค์...ที่แม่ให้ไปกินที่โรงเรียนไว้ซิ...
เก็บมาหยอดกระปุก..วันละเหรียญ...สองเหรียญ
พอได้มากพอ...ก็เอาไปซื้อจักรยาน...

นี่คือสิ่งที่แม่สอน...
แม่สอนอะไร..ทราบไหมครับ...?
ถ้าเป็นพ่อแม่บางคน... พอลูกขอ...รีบกดปุ่ม ATM ให้เลย
ประเคนให้เลย..ลูกก็ฟุ้งเฟ้อ...ฟุ่มเฟือย...เหลิง...และหลงตัวเอง
พอโตขี้น...ขับรถเบนซ์ชนตำรวจ...ก็ได้...
ยิงตำรวจ...ยังได้..เพราะหลงตัวเอง..พ่อกูใหญ่
เห็นไหม.....? ตามใจเทิดทูนจนเสียคน...

แต่สมเด็จย่านี่...เป็นยอดคุณแม่..สร้างคุณธรรมให้แก่ลูก..
ลูกอยากได้..ลูกต้องเก็บสตางค์ที่แม่ให้...ไปหย่อนกระปุก...
แม่สอน 2 เรื่อง คือ...ให้ประหยัด....ให้ยืนอยู่บนขาของตัวเอง
"ความประหยัด...เป็นสมบัติของเศรษฐี"
ใครสอนลูกให้ประหยัดได้..
คนนั้นกำลังมอบความเป็นเศรษฐีให้แก่ลูก

พอถึงวันปีใหม่..สมเด็จย่าก็บอกว่า...
"ปีใหม่แล้ว...เราไปซื้อจักรยานกัน.."
เอ้า...แคะกระปุก..ดูซิว่ามีเงินเท่าไร...?
เสร็จแล้ว...สมเด็จย่าก็แถมให้...
ส่วนที่แถมนะ...มากกว่าเงินที่มีในกระปุกอีก...
มีเมตตา...ให้เงินลูก...ให้...ไม่ได้ให้เปล่า...สอนลูกด้วย...สอนให้ประหยัด
สอนว่า...อยากได้อะไร...ต้องเริ่มจากตัวเรา...
คำสอนนั้น...ติดตัวในหลวงมาจนทุกวันนี้....

เขาบอกว่า..ในสวนจิตรเนี่ย...
คนที่ประหยัดที่สุด...คือ...ในหลวง...
ประหยัดที่สุด..ทั้งน้ำ..ทั้งไฟ...
เรื่องฟุ้งเฟ้อ..ฟุ่มเฟือย...ไม่มี...

เป็นอันว่า...ภาพนี้..ชัดเจน..
หวังที่ 2. ยามป่วยไข้...หวังเจ้า..เฝ้ารักษา
ดูว่าในหลวง ทำกับแม่ยังไง...?
สมเด็จย่า..ประชวร อยู่ทีโรงพยาบาลศิริราช..
ในหลวงไปเยี่ยม..ตอนไหนครับ..? ไปเยี่ยมตอน ตี 1 ตี 2 ตี 4 เศษๆ..จีงเสด็จกลับ..
ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง...
แม่...พอเห็นลูกมาเยี่ยม..ก็หายป่วยไปครึ่งหนึ่งแล้ว..
ทีมแพทย์ที่รักษาสมเด็จย่า..
เห็นในหลวงมาเยี่ยม มาประทับ ก็ต้องฟิต...ตามไปด้วย
ต้องปรึกษาหารือกันตลอดว่า..จะให้ยายังไง...จะเปลี่ยนยาไหม..?
จะปรับปรุงการรักษายังไง...ให้ดีขึ้น...
ทำให้สมเด็จย่า..ได้รับการดูแลที่ดีขึ้น...

เห็นภาพไหม...? กลางคืน ....ในหลวงไปอยู่กับสมเด็จย่า...
คืนละหลายชั่วโมง..ไปให้ความอบอุ่นทุกคืน
ลองหันมาดูตัวเราเองซิ...ตอนพ่อแม่ป่วย..โผล่หน้าเข้าไปดูหน่อยนึง

ถามว่า...ตอนนี้..อาการเป็นยังไง....?
พ่อแม่...ยังไม่ทันตอบเลย ฉันมีธุระ งานยุ่งต้องไปแล้ว....
โผล่หน้าไปให้เห็น... พอแค่เป็นมารยาท..แล้วก็กลับ..
เราไม่ได้ไปเพราะความกตัญญู...
เราไม่ได้ไปเพื่อทดแทนพระคุณท่าน........น่าอายไหม...?

ในหลวง...เสด็จไปประทับกับแม่...
ตอนแม่ป่วย....ไปทุกวัน...ไปให้ความอบอุ่น...
ประทับอยู่วันละหลายชั่วโมง...นี่คือ...สิ่งที่ในหลวงทำ

คราวหนึ่ง...ในหลวงป่วย...สมเด็จย่า...ก็ป่วย..
ไปอยู่ศิริราช..ด้วยกัน..อยู่คนละมุมตึก..
ตอนเช้า..ในหลวงเปิดประตู...แอ๊ด......ออกมา...
พยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่า..ออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี
ในหลวง..พอเห็นแม่.. รีบออกจากห้อง..มาแย่งพยาบาลเข็นรถ

มหาดเล็ก...กราบทูลว่า ไม่เป็นไร.. ไม่ต้องเข็นมีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว

ในหลวงมีรับสั่งว่า.....แม่ของเรา....
ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น.... เราเข็นเองได้...
นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน...เป็นกษัตริย์....ยังมาเดินเข็นรถให้แม่
ยังมาป้อนข้าว...ป้อนน้ำให้แม่...ป้อนยาให้แม่
ให้ความอบอุ่นแก่แม่....เลี้ยงหัวใจแม่...
ยอดเยี่ยมจริง ๆ... เห็นภาพนี้แล้ว.....ซาบซึ้ง.....

มาตามดูต่อ..... หวังที่ 3. เมื่อถึงยาม...ต้องตาย...วายชีวา...
หวังลูกช่วย..ปิดตา.......เมื่อสิ้นใจ...

วันนั้น... ในหลวง..เฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4 ตี 5
เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน...จับมือแม่..กอดแม่...ปรนนิบัติแม่...
จนกระทั่ง.."แม่หลับ..." จึงเสด็จกลับ...
พอไปถึงวัง...เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า...สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์...
ในหลวง..รีบเสด็จกลับไป..ศิริราช...
เห็นสมเด็จย่า..นอนหลับตาอยู่บนเตียง..
ในหลวงทำยังไงครับ......?
ในหลวงตรงเข้าไป....คุกเข่า....
กราบลงที่หน้าอกแม่....พระพักตร์ในหลวง...ตรงกับหัวใจแม่...
"ขอหอมหัวใจแม่...เป็นครั้งสุดท้าย......"
ซบหน้านิ่ง....อยู่นาน... แล้วค่อย ๆ...เงยพระพักตร์ขึ้น....
น้ำพระเนตรไหลนอง......
ต่อไปนี้....จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว....
เอามือ...กุมมือแม่ไว้ มือนิ่ม ๆ...ทีไกวเปลนี้แหละ
ที่ปั้นลูก...จนได้เป็น กษัตริย์...เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง...
ชีวิตลูก...แม่ปั้น...มองเห็นหวี....ปักอยู่ที่ผมแม่....
ในหลวงจับหวี...ค่อย ๆ หวีผมให้แม่...หวี...หวี...หวี....หวี...ให้แม่สวยที่สุด....
แต่งตัวให้แม่...ให้แม่สวยที่สุด...ในวันสุดท้ายของแม่....

เป็นภาพที่ประทับใจอาจารย์ที่สุด....
เป็นสุดยอดของลูกกตัญญู...
หาที่เปรียบไม่ได้อีกแล้ว....
กษัตริย์...ยอดกตัญญู

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ

โชคยังเข้าข้างที่เจอกับหลานน้าเจ้าของร้านที่ไปดูงานที่โอเรกอน เขาบอกว่าน้าจะเปิดร้านใหม่ต้องการคนครัว โอกาสมาแล้วครัวก็คนครัวอ่ะนะ เลยบินข้ามรัฐมาซะครึ่งประเทศปลายทางอยู่ที่เมือง Omaha รัฐ Nebraska จ่ายค่าเดินทางแล้วเหลือเงิน 1800 เหรียญ น้อยมากสำหรับเงินแค่นี้กับชีวิตต่างแดน เริ่มงานด้วยการเป็นคนทำอาหารทำอยู่ได้สองวัน น้าเขาเห็นเราน่าจะเอาดีทางด้านต้อนรับลูกค้าหน้าร้านมากกว่า เลยโยกให้มาทำงานเสริฟหน้าร้านแทน ชีวิตมันก็เริ่มพลิกผันก็ตอนนั้น เพราะว่าเราไม่ต้องทำอาหารก็มีเวลาไปเรียน แต่ก็ติดที่เวลาเรียนดันตรงกับเวลางานอีก เครียดมาก เพราะไม่อยากเสียโอกาสทำงาน ก็เลยลองไปสอบโทเฟิลดู โรงเรียนที่ลุงเรียนเป็นแค่ระดับ เทียบแค่ ปวส เขาเลยต้องการสกอร์แค่ 480 ลุงเลยลองไปสอบดู โชคดีที่ได้คะแนนคาบเส้น 480 สำหรับคนที่จะมาเรียนที่นี่ ป โท ต้องได้คะแนน 550 นะครับ พอสอบผ่านก็ได้เรียนโปรแกรม แบบเส้นยาแดงผ่าแปดพอดี คราวนี้ก็เลยได้ทำงานฟูลไทม์ และเรียนฟูลไทม์ตลอด เหนื่อยมากเลย อืม วกกลับไปตอนย้ายมาที่นี่ใหม่ก่อนดีกว่า ตอนนั้นรถราก็ไม่มีไปไหนมาไหนต้องเดินเอา เงินไม่พอซื้อรถน่ะ กะว่าทำงานสักเดือนแล้วค่อยซื้อรถ จะนั่งรถเมล์ก็เสียดายตังค์ ไปกลับก็ 2 เหรียญ ตอนนั้นเงินทุกเพ็นนีมีค่าสำหรับลุงมาก ยอมเดินตากแดด หอบของเป็นสิบๆกิโล เดินประมาณ 3-4 กม ไปกลับจากอพาร์ตเม้นท์ถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตน่ะ เงินเดือนครึ่งเดือนแรกออกมา 600 เหรียญ ก็เลยไปหาซื้อรถมินิแวน เห็นเขาประกาศขายอยู่ 2200 ก็เลยลองต่อเขาเหลือ 1900 เหรียญ โชคดีที่เขายอมขายให้ หักค่าภาษี ค่าประกันชั้นสาม แล้วก็ค่าโน่นค่านี่เหลือเงินติดบัญชี แค่ 700 เหรียญ  ลงทะเบียนเรียนเสีย 650 เงินติดตัวสุดท้ายแค่ 50 เหรียญ แต่โชคดีที่มีรายได้เข้ากระเป๋าทุกวันจากการเป็นเด็กเสริฟ ช่วงที่มาใหม่ๆ ร้านอาหารไทยที่นี่มีไม่กี่ร้าน ก็เลยมีลูกค้าแยะมาก เดือนนึงได้อย่างน้อย 2000 เหรียญ  บวกกับลุงไม่ได้เที่ยว ใช้จ่ายเงินสุรุ่ยสุร่ายเพราะว่าต้องการเก็บเงินเอาไว้เรียนต่อ ปโท ปีแรกก็มีเงินเก็บประมาณหมื่นเหรียญ หักค่าใช้จ่ายส่วนตัว และค่าเล่าเรียน ไม่เลวเลยใช่ไหม เก็บหอมรอมริบเริ่มจากเงินแค่ 50 เหรียญ สามปีแรกลุงส่งเงินกลับบ้านไปใช้หนี้แม่กะพี่สาว รวมทั้งเงินจัดงานแต่งงานน้องชายทั้งหมดเป็นล้านน่ะ ก้รู้สึกภูมิใจเหมือนกันนะที่ลุงทำได้

 

นอกจากงานเสริฟ ลุงก็รับทำงานเล็กๆน้อยๆ ทาสีบ้าง เก็บกระป๋องน้ำอัดลมไปขายบ้าง ซ่อมคอมพิวเตอร์ หรือแม้กระทั่งเป็นเด็กส่งพิซซ่าก็ทำมาแล้ว ต้องขอบอกว่าส่งพิซซ่านี่สนุกสุด และรายได้ก็เป็นกอบเป็นกำมากที่สุด ที่ไปส่งพิซซ่าก็ทำหลังจากเสร็จงานจากร้านไทยแล้ว ก็ไปส่งพิซซ่าจาก 4 ทุ่ม ถึง ตี 2 เงินดีมากๆ ชั่วโมงละไม่ต่ำกว่า 20 เหรียญ แต่ก็ไม่ใช่งานง่ายนะ สำหรับชาวต่างชาติอย่างลุง เพราะว่าถนนหนทางมันไม่คุ้นนี่นา อาทิตย์แรกนี่หลงตลอด บางที่ก็ไปไม่ถูก แล้วก็ขับตอนกลางคืนเสียด้วย มองบ้านเลขที่ยากมาก เดือนแรกแทบจะลาออกเลยหล่ะ เพราะว่าเริ่มงานหน้าหนาว หิมะตกแทบทุกวัน คิดดูสภาพที่ลุงไม่คุ้นทาง ถนนก็ลื่น บางทีเราเดินลงจากรถเพื่อไปส่งพิซซ่า หาตึก หาห้องไม่เจอ ต้องเดินถ์อกกระเป่าพิซซ่าเดินหาห้อง หนาวติดลบเลยล่ะ ตอนนั้นโทรศัพท์มือถือก็ไม่มี หลงก็คือหลง หรือไม่ต้องขับรถหาโทรศัพท์หยอดเหรียญโทรถามทาง บอกตรงๆ ว่าไม่เคยทำงานอะไรที่ทรมานเท่ากับส่งพิซซ่าตอนหน้าหนาวอีกแล้ว แต่ขอบอกอย่างว่าพอพ้อนเดือนแรกไป บวกกับมีโทรศัพท์คอยโทรหาลูกค้าตอนหลง งานส่งพิซซ่าจะเป็นงานที่ง่ายมาก และก็ค่าตอบแทนดีมาก ทำงานแลกกับทิปมันก้สนุกดี เพราะใช่ว่าจะได้ทิปเสมอไป บางทีก็ไม่ได้ วันไหนดวงไม่ดีก็ได้น้อยหน่อย เคยมีเพื่อนได้ทิปเป็นทีวีมือสอง ขนาด 32 นิ้ว เพราะว่าเจ้าของเขากำลังจะไปซื้อทีวีจอแบนพอดี บางคนก็ได้ทิปเป็น 100 เหรียญ สำหรับการส่งพิซซ่าราคาแค่ 20 เหรียญ ลุงเคยได้มากสุดก็แค่ 20 เหรียญ จากลุงค้าขี้เมา งานส่งทำให้รู้รู้จักชิวิตที่นี่มากขึ้น ได้เจออะไรมากมาย ลูกค้าห่วยๆ โทรมาหลอกกินฟรีก็แยะ นึกแล้วก็ขำที่บางทีคนไทยเรายกย่องฝรั่งกันนักกันหนา อิอิ ฝรั่งที่ไม่ดีก็แยะพอๆกันหล่ะ เลิกยกย่องพวกเขากันเหมือนเทวดาได้แล้วจ้า เด็กส่งพิซซ่าได้ประสบการณ็ตลกแยะ มีครั้งนึงประมาณตี 1 ครึ่ง (ร้านลุงปิดตี 2) ก็ล้างจานเก็บกวาดร้าน กำลังถูพื้นอยู่ดีๆ ก็มีเสียงเคาะประตูกระจกป๊อกๆๆๆ เราก็นึกว่าลูกค้าที่เพิ่งเลิกกินเหล้าจากบาร์ข้างๆมาขอซื้อพิซซ่าหันไปดู โอ้วพระแม่เจ้า สาวสวยผมบรอนด์ตัวเล็กหุ่นดีเล่นมา flash ต่อหน้าต่อตาลุงเลย Flash หมายถึงเปิดหน้าอกโชว์น่ะ โอว พระเจ้าจ๊อดมันยอดมาก ไม่เคยเห็นอะไรจะๆขนาดนี้ ด้วยความที่เรารักเจ้านายก็เลยตธโกนเรียกเจ้านายมาดูด้วย แต่พอเจ้านายมา สาวเจ้าก็เดินหนีไป พอเจ้านายไปหลังร้านเขาก็เดินมาใหม่ แล้วก็ flash อีกครั้งตานี้ค้างไว้นานเลย เล่นซะลุงตาค้าง ตะโกนเรียกเจ้านายมาดูเค้าก็เดินหนีไปอีก อิอิ ครั้งที่สามเลยไม่เรียกแล้ว เขาคงอยากให้ลุงดูคนเดียว พอเจ้านายไปหลังร้านคราวนี้เค้าเปิดมินิเสกิตโชว์ก้นงอนๆ เลย ลุงงี้แทบศีลขาดแน่ะ  อืม ลืมบอกไปว่าลุงเองก้ทำพิซซ่าเป็นนะ เหมือนมือโปรเลยหล่ะ เป็นเด็กส่งพิซซ๋าคนเดียวที่ทำเป็น และได้รับอนุญาติให้ทำ เพราะว่าเจ้านายไว้ใจและสอนลุงด้วยตัวเขาเอง เพราะว่าลุงเป้นคนที่รับผิดชอบงานลุงเต็มที่ และทำงานทุกอย่างแม้จะไม่ใช่หน้าที่ลุง มันอยู่เฉยๆก็เบื่อน่ะ เจ้านายไว้ใจลุงมากขนาดให้ตำแหน่ง GM เลย จริงแล้วไม่มีเด็กส่งที่ไหนเขาได้เป็นหรอก เพราะมันเกี่ยวกับเงินๆ ทองๆด้วย เพราะว่าสามารถใช้พาสเวิดของ GM แก้ราคาออเดอร์ หรือเพิ่มค่าชั่วโมงตัวเองได้เลยหล่ะ ที่ยกตัวอย่างมาก็แค่อยากบอกว่า คนเราถ้าขยัน และซื่อสัตย์สุจริตเจ้านายก็จะรักและไว้ใจเราเองล่ะ ใครที่ทำดีแล้วเจ้านายมองไม่เห็นความดีก็อย่าท้อแท้ สักวันก็ต้องได้ดีล่ะน่ะ

 

 เหมือนกับลุงที่ได้มีร้านอาหารเป็นของลุงเองก็เพราะว่าเจ้านายไว้ใจว่าเราเชื่อถือได้ เขาจึงยอมขายให้ลุงแบบผ่อนน่ะ อย่างว่าน่ะความเชื่อถือในตัวคนมันไม่ได้มาอย่างง่ายๆหรอก คนเราต้องเสมอต้นเสมอปลาย ลุงเองก็ทุ่มเทกับร้านมาก จะมีบ้างบางทีที่ขัดกันทางความคิด แต่เจ้าของร้านก็ต้องเป็นใหญ่อยู่ดี แต่เราก็ยังให้ความเคารพกับน้าๆ เจ้าของร้านอยู่ดี โห โม้มากไปหน่อยจะตีหนึ่งล่ะ เด่วค่อยมาเขียนให้อ่านใหม่คราวหน้านะ ตอนนี้ขอพักออกอากาศทำบัญชีเงินเดือนให้น้องๆก่อน จะสิ้นเดือนแล้ว อิอิ ตอนเราเป็นลูกจ้างก็บ่นว่าทำไมไม่สิ้นเดือนซะที แต่ตอนนี้มาเป็นเจ้านาย แหม ก็บ่นอีก...ทำไมมันสิ้นเดือนเร็วจังวะ หุหุหุ แล้วค่อยมาต่อใหม่คราวหน้าละกัน

ช่วงนี้หลานๆ ของลุงมาปรึกษาปัญหาชีวิต ทั้งการเรียน กาวงาน การเงิน และครอบครัวกันไม่ขาดสาย เอาเป็นว่าลุงขอให้ทุกคนก้าวผ่านพ้นมรสุมชีวิตให้ได้อย่าท้อแท้ อย่าคิดว่าทำไมชีวิตเราถึงได้ลำบากเช่นนี้ อย่าไปมองมุมนั้นแล้วมาบั่นทอนจิตใจของเราเอง ลองหันไปดูคนอื่นที่เขาแย่ หรือว่ามีโอกาสน้อยกว่าเราสิ เราน่ะดีถมเถไปแล้วใช่ไหม

 

ลุงเองตอนนี้อายุก็ปาเข้าไป 33 ขวบแล้ว (ลุงหนุ่มใจดีงัย) อย่างใช้พื้นที่ตรงนี้เผยถึงชีวิตที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบของลุงมาให้หลานๆ ได้อ่านกัน จะได้เป็นกำลังใจให้ลุกขึ้นสู้ และอย่ายอมแพ้กับอุปสรรคที่เกิดขึ้น

 

ลุงเองก็ไม่ได้เกิดมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยอะไร ชีวิตในวัยเด็กค่อนข้างจะยากจนขัดสนด้วยซ้ำ ไม่กินเหล้า สูบบุหรี่ ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพตืด และ การพนันรวมไปถึงอบายมุขทั้งหลาย

 

สาเหตุที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการพนันเพราะว่าคลุกคลีกับมันมาตั้งแต่เด็ก เห็นหลายครอบครัวต้องแตกแยกก็เพราะการพนัน รวมถึงครอบครัวลุงเองด้วย

ในวัยเด็ก ลุงไม่เคยคิดว่าลุงมีครอบครัวที่อบอุ่น แม้ว่าจะมีทั้งพ่อแม่พี่น้องพร้อมหน้า เหตุที่ทั้งพ่อและแม่เลิกทำมาหากินแล้วติดการพนัน เป็นจุดเริ่มต้นของความแตกแยก ทะเลาะเบาะแว้ง ใครมี่ตอนนี้เป็นทาสการพนันก็จงเลิกเสียเถอะ แล้วหันมาทำมาหากินอย่างสุจริตดีกว่า

 

ผลพวงจากที่ลุงคิดว่าครอบครัวลุงในวัยเด็กไม่อบอุ่น เห็นครอบครัวเพื่อนๆ เขามีความสุข ช่วยกันทำมาหากิน ลุงเองก็รู้สึกน้อยใจ และแอบอิจฉาครอบครัวของเพื่อนสนิทในวัยเด็กเล็กน้อย ที่เห็นพ่อ แม่ ลูก รักกันดี จนมาวันหนึ่งที่พ่อของเพื่อนคนนั้นเริ่มกินเหล้า และควบคุมสติตัวเองไม่ได้ บ่อยเข้าก็ทำร้ายครอบครัว และลูก นั่นแหละเป็นที่มาที่ไปของสาเหตูที่ลุงไม่กินเหล้า ใครมี่ตอนนี้เป็นทาสสุราหรือของมึนเมาก็จงเลิกเสียเถอะ เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

 

ส่วนบุหรี่นี่หรอ ที่ไม่สูบก็เพราะว่าเห็นพ่อของลุงสูบมาตั้งแต่ไหนแต่ไร คิดไปเองว่าที่ลุงไม่มีค่าขนมเหมือนเด็กคนอื่นๆ ก็เพราะว่าพ่อเอาเงินไปซื้อบุหรี่หมด อย่างว่าความคิดของเด็ก แต่ก็ดีใจที่ตอนนี้พ่อเลิกบุหรี่อย่างเด็ดขาดมาได้ 7 ปีกว่าแล้ว เห็นว่าก่อนเลิกสูบถึงวันละ 4 ซอง ถ้าใครที่พยายามเลิกบุหรี่  แต่คิดว่าทำไม่ได้ เพราะว่าเราติดมาก คิดใหม่ได้ เพราะว่า พ่อลุงเองสูบมากว่า 40 ปี ยังเลิกได้ ไม่ว่าหน้าอินทร์หน้าพรพรหมหน้าไหนก็ต้องเลิกได้ ยังงัยก็ต้องหนักแน่นหน่อย อยู่ที่ใจเราเองถ้าคิดจะเลิก

 

เอาชีวิตย่อๆ ในวัยเด็กของลุงไปอ่านดูก็แล้วกัน แต่ลุงก้ไม่ได้คิดว่ามันแย่อะไรมากมาย เพราะว่าเพื่อนๆ ของลุงที่ความเป็นอยู่แย่กว่านั้นมีอีกมากมาย ตอนเด็กจำได้ว่าเราจนมาก พี่น้อง 5 คนเติบโตมาแบบปากกัด เท้าถีบกันทุกคน ถึงจะมีทะเลาะเบาะแว้งกันบ้างวันละสามเวลาหลังอาหาร แต่ก็ยังรักกันดี ลุงจำได้ว่าขนาดข้าวสาร หรือว่าอาหารยังต้องค้างเงินเขาเป็นเดือนเป็นปี ก๋วยเตี๋ยว 1 ถุง ยังต้องเอามาคลุกข้าวเย็นแบ่งกันกินเลย เสื้อผ้านักเรียนก็ต้องรับบริจาคมาจากญาติๆ นานๆทีจะได้มีเสื้อผ้าชุดใหม่ใส่กับเขาเสียที จำได้ว่าเสื้อผ้าทุกตัวต้องเลาะเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนโรงเรียน ปกเสื้อนี่ก็ปะแล้วปะอีก คือประมาณว่าประเสียจนมองไม่เห็นสภาพเดิมของมันแล้ว กางเกงนักเรียนก็ก้นขาดยุ่ยๆ ปะเป็นสิบๆ รอบได้มั้ง ไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าที่พอดีตัว เพราะว่าลุงตัวเล็กมากในตอนเด็ก คนที่เขาเอาเสื้อผ้ามาให้ ส่วนใหญ่ก็อยู่ดีกินดี ตัวเลยใหญ่ ใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ ไปเรียนหนังสือก็เดินเท้าเปล่าไปโรงเรียน อย่างรองเท้าแตะแบบหูหนีบก็ต้องเอาเชือกร้อยเอาเพราะว่ามันหลุดแล้วหลุดอีก ตลกดีเหมือนกัน ไม่รู้สิ ชีวิตมันช่างขัดสนจริงๆนี่นา

 

ถึงว่าจะลำบากอย่างไร ลุงเองก็รักพ่อแม่พี่น้องของลุงมาก ไม่คิดน้อยเนื้อต่ำใจอะไร แต่ก็ไม่ค่อยได้แสดงออกให้พวกเขารู้ว่าลุงรักพวกเขามากขนาดไหน พ่อแม่ลุงถึงแม้จะยากจนยังงัยก็ยังกัดฟันส่งลุงให้เรียนจนสูง พ่อแม่เคยบอกว่า ชีวิตนี้ให้อะไรเราไม่ได้มาก แต่จะให้การศึกษากับลูกๆ ทุกคน

 

ไม่อยากจะเล่าถึงความซน (เลว) ในวัยเด็ก เอาเป็นว่าทุกวันจันทร์ลุงทัศของหลานๆ จะถูกคุณครูเรียกไปตีต่อหน้าเพื่อนๆ หน้าเสาธงเป็นประจำ เคยโดนคุณครูไล่ออกจากห้องเรียนตั้งแต่ ป 3 บางทีก็เอาไพ่ไปเล่นหลังห้องน้ำ เอาพลุไปจุดใส่บ้านพักครูตอนกลางดึก จนครูต้องออกมาล่า ต้องวิ่งหนีเข้าป่าอ้อย จนเนื้อตัวถลอกปอกเปลือกไปหมด เอาน่าคนเราต้องมีอะไรที่ไม่ดีกันบ้าง แต่อย่างน้อยให้มีจิตสำนึกว่าอะไรที่เคยทำเป็นสิ่งไม่ดี ไม่ควร และรู้จักสำนึกผิด และรับผิดชอบในสิ่งที่เราทำลงไปก็พอแล้ว จริงไหม

 

แหม เยิ่นเย้อกับบทนำมากไปหน่อยแล้วนี่ เอาเป็นว่าขอเข้าเรื่อง "ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง" กันเลยดีกว่า

 

เชื่อไหมว่าตอนที่ลุงลำบากมากๆในวัยเด็ก แต่ก็ไม่ทิ้งเรื่องการศึกษา ถึงจะไม่เป็นคนที่เรียนเก่งอะไรมากมาย แต่ก็เอาตัวรอดได้ตลอด เคยคิดว่าเรียนจบแค่วุฒิ ปวส ทางช่างไฟ ก็น่าจะเพียงพอแล้ว คงมีเงินเดือนหาเลี้ยงตัวเอง และเลี้ยงพ่อแม่ได้บ้าง ตอนนี้ช่างไฟ ปวส เงินเดือน ประมาณ 8000 บาท ถือว่ามากแล้วสมัยนั้น บังเอิญว่าตอนไปฝึกงานเห็นพวกวิศวกร วันๆ ไม่ต้องทำอะไร แถมได้เงินมากกว่าตั้งเท่าตัว เลยตั้งมั่นว่าจะต้องเรียนวิศวกรให้ได้ แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ สมองก็แค่ปานกลาง เลยสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐบาลไม่ได้ เลยต้องเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง (ม.เทคโนโลยีมหานคร) แต่ก็ภูมิใจในสถาบันที่ลุงจบการศึกษาออกมา และก็ภูมิใจที่มี พ่อและแม่ที่คอยส่งเสบียงกระสุนดินดำและเงินค่าเทอมถึงแม้ว่ามันจะแพงแสนแพงขนาดไหน ซึ่งตอนนั้นเงินหมื่นสำหรับครอบครัวลุงก็ถือว่าแยะมากๆแล้ว กัดฟันเรียนไปเล่นไปจนกระทั่งจบและได้เข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งในแหลมฉบัง ชลบุรี ชื่อบริบัท Celestica ลืมไปว่าลุงเกิดที่ บ้านบึง ชลบุรี ดีใจมากที่ได้ทำงานในจังหวัดบ้านเกิด ทำงานในตำแหน่ง Test Engineer มาได้ 3 ปีครึ่งมั้ง ช่วงที่ทำงานมีโอกาสได้มาทำงานที่สาขา San Jose, แคลิฟอเนีย อยู่ประมาณ 7-8 เดือน ตอนที่อยู่ที่อเมริกาก็ตั้งความฝันเอาไว้ว่าเราจะต้องมาทำมาหากิน ตั้งเนื้อตั้งตัวในอเมริกาให้ได้ พอถูกเรียกตัวกลับเมืองไทย เลยรีบเก็บเงินเบทองเพื่อที่จะมาสานความฝันของลุงให้ได้

 

แหม วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า ง่วงนอนแล้ว เด่วค่อยมาเล่าต่อว่ากว่าจะมีวันนี้ของลุง มันช่างยากเย็นยังงัย ไว้พอกันใหม่ตอนหน้าละกัน...

Published Friday January 5, 2007 'Thai Pepper' still hot BY JOHN KEENAN
WORLD-HERALD STAFF WRITER

Tassanai Kiatkaiwansiri took over the Thai Pepper near 120th and Q Streets in August 2006, but he was not a newcomer to the restaurant. He joined the staff in 2001, working as a waiter, a chef and a manager before buying the place.

Garlic chicken has proved a popular new dish at Tas's Thai Pepper. The chicken is stir-fried with green onions, black pepper and owner Tassanai Kiatkaiwansiri's garlic sauce.

Although he has made some changes, and plans more, Tas's Thai Pepper - the restaurant's new name - is very similar to the Thai Pepper owned and run by the Kay family.

The décor is all but the same. Kiatkaiwansiri has painted the exterior yellow, and the walls behind the checkout counter red. He's added some new art to the walls, and a Thai Buddha sits at the door to the kitchen.

Most dishes are unchanged.

Tas's Thai Pepper Where: 12775 Q St. Hours: Lunch 11 a.m. to 2 p.m. Mondays through Fridays; dinner 5 p.m. to 9 p.m. Mondays through Fridays, 11 a.m. to 9 p.m. Saturdays and Sundays Prices: Appetizers $4.50 to $7.75, dinner entrees $8.50 to $15 Alcohol: No Payment: Credit cards, no checks Wheelchair accessible: Yes Information: 895-7788 and www.tassthai- pepper.com Extras Half-orders of most entrees are available as children's portions. The 37-inch TV hanging at the front of the dining area will be used for DVDs of travel spots in Thailand. There is a six-item specialty nonalcoholic drink menu, including Thai iced tea and Thai iced coffee.

The appetizers include a spicy Thai chicken lettuce wrap ($6.95). The minced chicken, red from the spices, was flavored with cilantro, onion and ground peanuts. It was served with an even spicier chili sauce and leaves of crisp, cool lettuce.

You ladle the chicken mix into the lettuce, wrap it up like a burrito and eat it. The leaves were firm enough to hold together while we were eating, not always the case.

We also tried the chicken satay ($6.95), chicken breast slices grilled on bamboo skewers, served with a slightly spicy peanut sauce and a tart cucumber relish. The chicken is marinated in herbs including lemon grass and garlic.

Kiatkaiwansiri also let me try a barbecued pork satay he plans to add to the menu this weekend. The pork is chargrilled and served en brochette, marinated in coconut and herbs, and served in a thin pool of honey-chili sauce.

Other new menu additions, some already available, are pattaya chicken, a salmon salad and a fisherman's hot and sour soup (shrimp, mussels and calamari in a hot and sour broth with lime juice, mushrooms, lemon grass, chili, tomatoes and zucchini.)

The Chiangmai dinner ($12.50), a traditional northern Thai meal, is bite-sized chunks of grilled white-meat chicken, served with mildly spicy honey-chili sauce, a cold papaya salad, and a ball of sticky rice (served in a bamboo basket). Dipped in the sauce, the chicken was deliciously moist, and the honey-chili mix gave it a sweet zing.

The Thai pepper steak ($9.95) is grilled beef slices sautéed with onions and bell peppers in a light soy sauce, served with a side of rice, a small salad and a crisp, thin brown cracker of fried won ton dough. (This was especially tasty dipped in the honey-chili sauce.)

The ginger chicken ($8.75) is stir-fried chicken with fresh ginger, mushrooms, bell peppers, onion and green onion. The name is no lie - the acerbic ginger flavor was very powerful. You can soothe your taste buds with Thai iced tea, which is Thai tea in a mix of sugar and condensed milk. It's thick and refreshing.

Kiatkaiwansiri's garlic chicken ($8.75) is a new menu item that has proved popular. The chicken is stir-fried with green onions, black pepper and Kiatkaiwansiri's own garlic sauce. It's served with steamed rice.

The chicken in this pungent dish was particularly good - lean white meat without a lot of fat or gristle. I'm not sure if I just got a good batch, but we also noticed the high quality of the chicken with the Chiangmai dinner and the ginger chicken. It was one of those little successes that make a place special.

A side of Thai-styled fried rice with chicken ($8.75) featured egg, onion, peas and carrots. Thai fried rice is cooked in a fish sauce, so it had a slightly different taste than traditional Chinese fried rice.

The dessert menu is unchanged. Banana fried in a coconut batter with vanilla ice cream ($4.50) and cold mango slices with sweet rice ($4.50) were a refreshing end to the meal.

The total, with an extra entree, was $85.12 before tip.

Despite the new owner, Tas's Thai Pepper doesn't seem much different. But that's not a bad thing. Kiatkaiwansiri's new dishes suggest that as his small changes continue, the restaurant will remain a fine dining stop.

Contact the Omaha World-Herald newsroom

Copyright ©2007 Omaha World-Herald®. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten, displayed or distributed for any purpose without permission from the Omaha World-Herald.

ที่มา นสพ เดลินิวส์ออนไลน์

สองพี่น้อง

ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขา ที่ห่างไกลผู้คน แต่ละวันพ่อแม่ของ ฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ ฉันมีน้องชายอยู่ หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี วันหนึ่งฉันขโมย เงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อน ๆ ของฉันมีกัน จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม่ไผ่อยู่หนึ่งก้าน "ใครขโมยเงิน ไป" พ่อ ตวาด ฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า "ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพ ก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ" พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้น ทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อ ไว้แล้วพูด ว่า "ผมขโมยเอง ครับ" ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉัน อย่างต่อเนื่อง พ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย พ่อนั่งลงบน เก้าอี้ และด่าว่าน้องชายของฉัน "ของคนในบ้านแก เอง แกยังขโมยได้ต่อไป แกจะทำชั่วอะไรอีก แกน่าจะโดนตีให้ ตาย ไอ้หัวขโมย" คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้ หลังของน้องมีแผล เต็มไปหมด แต่เขาไม่ได้ ร้องไห้แม้แต่น้อย กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูด ว่า "พี่ ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว" ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้ที่ไม่มีความกล้า จะบอกความจริงกับพ่อ หลายปีผ่านไปแต่เหมือนกับว่า เหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย ตอนนั้น น้องของฉัน อายุ 8ปี ส่วนฉัน อายุ 11ปี... เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม. ต้น เขาได้รับการตอบ รับจากโรงเรียนม.ปลาย ว่าเขาสอบ ได้ ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลาย ก็ได้รับการตอบรับ จากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า "ลูกเราทั้งคู่เรียนดี เรียนดีมาก นะ" แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูด ว่า "แล้วเราจะส่งเสีย ลูกทั้งคู่ได้อย่างไร ในเมื่อเราก็ไม่ ค่อยมีเงิน" ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า "ผมไม่ต้องการเรียน ต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว" พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่ "ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้ ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน พ่อก็จะส่งแกทั้ง คู่เรียนจนจบให้ได้" คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ ทั่วทั้งหมู่บ้านเพื่อขอยืมเงิน ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆ ของน้องชายเบาๆ และคิดว่า "ต้องให้น้องได้ เรียนต่อ ไม่เช่นนั้นเขาคง ไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้" แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ไม่อาจล้ม เลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้ ใครจะรู้ ได้ ... วันต่อ มาในตอนเช้ามืด น้องชายของฉันได้ ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้นและถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน ขณะฉันกำลังหลับ "พี่ครับ การจะเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ ....ผมจะไปหางาน ทำแล้วจะส่งเงินมา ให้พี่" ฉันนั่งอยู่บนเตียง อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า ...ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป ตอนนั้น น้องของฉันอายุ 17ปี ส่วนฉัน อายุ 20ปี ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่ บ้านรวมกับเงินที่น้อง ชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้างมาจากการทำงานเป็นกรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้าง ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึง ปี 3 วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอก ว่า "มีชาวบ้าน มาหาเธออยู่ข้างนอก แน่ะ" ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ ??? ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็น น้องชายของฉันยืนอยู่ ตัวของเขาเปรอะ เปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง ฉันถามเขาว่า "ทำไมไม่บอกเพื่อน พี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ" น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า "ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมม ออกอย่างนี้ ขืนบอกว่าเป็นน้อง พี่ เพื่อนๆ ก้อได้หัวเราะเยาะ พี่กันพอดี" ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้ น้องและพยายามพูดด้วย เสียงเครือๆในลำคอ "พี่ไม่สนใจว่าใคร จะพูดยังไง เธอเป็นน้องของ พี่ ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม" จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกงเป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ เขาติดกิ๊บให้ฉันแล้วพูด ว่า "ผมเห็นสาวๆ ใน เมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง" ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด ดึงน้องชายเข้ามา สวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน ตอนนั้น น้องของฉัน อายุ 20ปี ส่วนฉัน อายุ 23ปี วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้ง แรกฉันสังเกตเห็น ว่าหน้าต่างบ้านที่ เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ ว่า "แม่ไม่ต้องเสีย เงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก เพียงเพราะหนูจะพา แฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ" แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า "แม่ไม่ได้จ้างหรอก น้องชายลูกต่าง หากวันนี้เค้าขอเลิก งานเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ น้องโดนกระจกบาด ตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ" ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด "เจ็บมากไหม"  ฉันถาม "ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ วันๆ มีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอก นะและ..." น้องชายของฉันยังพูดไม่จบ ประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด เพราะฉันหันหน้า หนีเขา น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง ตอนนั้น น้องของฉัน อายุ 23ปี ส่วนฉัน อายุ 26ปี... หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ใน เมืองหลายครั้งที่สามี ของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง แต่เมื่อออกไป แล้วท่านไม่รู้จะทำอะไรดี จึงได้ย้ายกลับ เข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป เขาบอกกับฉันว่า "พี่คอยอยู่ดูแลพ่อ และแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะ ผมจะดูแลพ่อและแม่ ทางนี้เอง" สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของครอบครัว เราทั้งคู่อยากให้ น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่ง นี้ เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิลและตกลงมาเพราะโดนไฟดูด เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรง พยาบาล น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา ฉันโกรธมาก จึง ตวาดน้องไปว่า "ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!! ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆ อย่างนี้ดูตัวเอง ซิเจ็บเจียนตายอยู่ แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง" คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียดยังยืนยันความคิดเดิมของเขา "พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน ส่วนผมมันการศึกษา ต่ำ ถ้าผมได้เป็นผู้จัดการคงจะมีเสียงนินทา ว่าร้ายเต็มไปหมด" น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย ฉันบอกกับน้อง ว่า "แต่ที่เธอไม่ได้ เรียนต่อก็เพราะพี่..." "ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะ ครับ" น้องชายของฉันจับมือฉันไว้ ตอนนั้น น้องของฉันอายุ 26ปี ส่วนฉัน อายุ 29ปี... เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30ปี เขาได้แต่งงานกับสาวชาวนาในหมู่บ้านเดียวกัน ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า "ใครคือคนที่คุณรัก ที่สุดในชีวิตนี้" น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล "พี่สาวของผมครับ" และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ ได้ "ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง เราสองคนพี่น้อง ต้องใช้เวลาถึง 2ชม. เพื่อเดินไปเรียนและเดินกลับบ้าน วันหนึ่งผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง พี่สาวผมจึงได้ให้ ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง และเธอก็ใส่ถุงมือ เพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล เมื่อเรากลับถึง บ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว เธอไม่สามารถจับ ช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ ... นับจาก วันนั้น ผมสาบานกับตัวเอง ว่าตลอดชีวิตของ ผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดีและจะทำดีกับเธอ" เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วสายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก ... "ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉัน รู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ" ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้ น้ำตาได้รินไหลออก มาจากสองตาของฉันอีกครั้ง... จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ วันในชีวิตของคุณและเขา คุณอาจจะคิดว่า สิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่สำหรับคนคนนั้น อาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง ไม่ว่าเขาคนนั้นจะ คือ พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน หรือแม้คนที่คุณ ไม่รู้จัก ก็ตาม ฟอร์ดเวิร์ดเมลจาก คุณเชิดศิริ เชยวัดเกาะ

"For a relation to stay alive, love alone is not enough. Without imagination , love stales into sentiment, duty and boredom.

Relationship fail not because we have stopped loving but because we first stopped imagining. Only you know the correct answers"

 

From my best friend: Niran Niranoot

 

 

 

ชายคนหนึ่งมีเพื่อนเกลออยู่ 3 คน

เกลอคนที่ 1 เขารักมาก ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเกลอคนนี้

เกลอคนที่ 2 เขารักรองลงมาจากคนแรก

เกลอคนที่ 3 เขาไม่สนใจ และไม่เคยทำอะไรเพื่อเกลอผู้นี้เลย

ต่อมาในไม่ช้า เขาก็ได้ตายลง

ความที่จิตเขาผูกพันอยู่กับเกลอคนที่หนึ่ง เขาจึงไปหา

แต่เกลอคนนี้ไม่ไยดีเขาเลย เขาพูดด้วยก็ไม่ยอมเจรจาตอบ

เขารู้สึกเสียใจมาก

และนึกเสียดายว่า ขณะที่มีชีวิตอยู่ เขาไม่ควรทุ่มเทเพื่อเกลอคนนี้

จากนั้นเขาจึงไปหาเกลอคนที่ 2

เกลอผู้นี้ดีกว่าเกลอคนแรกตรงที่ตามไปส่งเมื่อเขาเดินทางไปปรโลก

แต่ส่งเพียงครึ่งทางก็กลับ

คงมีแต่เกลอคนที่ 3 เท่านั้นที่ติดตามเขา

และร่วมเดินทางไปกับเขาตลอดเส้นทาง ไม่เคยทอดทิ้งเขาแม้แต่เพียงอึดใจเดียว

หลังอ่านจบแล้วขอถามนะว่า

รู้ไหมว่า เกลอคนที่ 1, 2 และ 3 เป็นใครกันบ้าง

เกลอคนที่ 1 คือ ทรัพย์สมบัติ

เพราะเวลาเรามีชีวิตอยู่ เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา

แต่พอเราตาย มันกลับไม่ไปกับเรา แถมเราพูดด้วย มันก็ไม่พูดกับเรา

เกลอคนที่ 2 คือ ลูกเมีย ญาติพี่น้อง

เพราะพอเราตาย เขาก็ทำบุญให้เรา ทำศพให้ แปลว่าเขาไปส่งเราแค่ครึ่งทาง

เกลอคนสุดท้าย คือ บุญกับบาป

เมื่อเราตายไป เราไม่สามารถเอาอะไรไปด้วยได้

ยกเว้นเพียงแต่บุญกับบาปเท่านั้นที่ติดตามเราไป

เพราะฉะนั้น เราต้องเอาใจใส่เกลอคนที่ 3 ให้มาก

โดยเฉพาะคนที่ชื่อ นายบุญ ส่วนนายบาป เราต้องหนีให้ไกล

อย่าได้เอาไปเป็นเพื่อนร่วมทางโดยเด็ดขาด

จำไว้ว่า ใครที่มัวหลงใหลเอาใจแต่เกลอคนที่ 1 จึงเป็นคนโง่

หลังอ่านจบแล้วได้แง่คิดอะไรบ้างไหม?

 

ที่มา นสพ ไทยรัฐ

ก่อนคุยเรื่องกรุ๊ปเลือดมาคุยเรื่องคอมก่อนดีกว่า  วันก่อนไปฟังบรรยายและสาธิตโปรดักใหม่ของไมโครซอฟมาเป็นระบบปฎิบัติการใหม่ที่มีชื่อว่า Windows Vista เวอร์ชั่นนี้แจ๋วกว่าเอ็กพีแยะเลย ดีไซน์ใหม่เกือบหมด ที่ลุงชอบมากที่สุดก็การค้นหาไฟล์นี่หละ มีการใช้โปรแกรมสามมิติ การจัดระบบไฟล์และฐานข้อมูลก็สุดเจ๋ง จะออกมาก็ประมาณสิงหานั่นหละ ตอนนี้ก็มีแต่เบต้าเวอร์ชั่นให้ลองใช้ไปก่อน ถ้าคิดจะลงวินโดว วิสต้าต้องคิดหลายๆ ตลบหน่อยว่าจะต้องเสียเงินอีกเท่าไรเพื่ออัพเครื่องใหม่ เพราะถ้าต้องการประสิทธิภาพดีๆ ซีพียูต้องอย่างน้อย 3000 อัพ หน่วยความจำ 1 กิ๊ก มันบอกว่าแรมขั้นต่ำต้อง 512 เมก ถ้าคิดจะอัพเกรดเครื่องใหม่ก็ลองอัพเป็นแบบ 64 บิทไปเลย เพราะเป็นเทคโนโลยีใหม่แทนที่ 32 บืท ส่วนวินโดวที่จะออกมาก็มีทั้งแบบที่รองรับ 32 กะ 64 บิท นั่นหละ ไม่ต้องห่วง เป็นการลงทุนระยะยาว จริงๆแล้วก็ไม่ยาวเท่าไรเพราะว่าเทคโนโลยีมันเปลี่ยนไปตลอด จริงๆแล้วลุงไม่ได้ค่านายหน้าจากไมโครซอฟหรอกนะ เพราะว่าไม่เคยเสียตังซื้อสักกะสลึง เพราะว่าสาขาที่เรียนอยู่มีโปรดักของ"ไมโครซอฟให้ใช้ฟรี ไม่ละเมิดลิขสิทธิด้วย ทำไมมันไม่แจกที่เมืองไทยด้วยก็ไม่รู้ ขี้ตืดสุดๆ สำหรับคนที่ชอบไมโครซอฟออฟฟิค ก็มี Office 12 ออกมาแทน 2003 มีอะไรใหม่ๆ เพียบ โถของเก่ายังใช้ไม่ค่อยหมดเลย สำหรับแฟนๆ .NET ต้องติดตาม .NET 2005 นนี้ลูกเล่นแพรวพราว ว่ากันว่าจะทำให้โปรแกรมเมอร์ร้องจ๊ากเลยหละ เพราะว่า สามารถทำเว็ปขึ้นมาโดยไม่ต้องมีความรู้ด้านเขียนโปรแกรมเลย แต่ไม่ต้องน้อยใจ เพราะประมาณ 20 เปอร์เซ็นยังต้องพึ่งโปรแกรมเมอร์อยู่ เสร็จงานยังจับรางวัลได้เกมส์ของ X-BOX มาอีก แต่ขอโทษ ไม่มีเครื่อง อีกอย่างก็เล่นเกมส์ไม่เป็น เล่นเป็นแต่ม้าก้านกล้วย เฮ้อ เหมือนหัวล้านได้หวีเลยวุ้ย หัวล้านนะ มะช่ายหัวเถิก อิอิ   เอาละเปลี่ยนเรื่องดีกว่า คนที่ไม่ชอบคุยเรื่องคอมพ์จะได้ไม่บ่ย เอาเป็นว่ามาดูกรุ๊ปเลือดบอกนิสัยกันดีกว่า ลุงเองเลือดกรุ๊ปโอ ผู้เสียสละ อิอิ

กรุ๊ป เอ คุณเป็นคนสุขุมเยือกเย็น ทำอะไรคิดรอบคอบ เป็นผู้ฟังที่ดีและไม่ชอบเถียงใครให้วุ่นวาย มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ชอบดูแลเอาใจใส่คนอื่น แต่คุณเป็นคนดื้อเงียบและมีความเชื่อมั่นใจตัวเองสูง (จนบางครั้งไม่ฟังความคิดเห็นของคนอื่น) ข้อเสียคือคุณเป็นคนคิดมากและลืมอะไรได้ยาก ด้านความรัก ไม่ค่อยกล้าแสดงความรู้สึกจะรักใครใช้เวลาในการตัดสินใจ แต่รักใครแล้วรักจริงนะ กรุ๊ป บี คุณเป็นคนสนุกสนานร่าเริงมีเสน่ห์ใคร ๆ ก็อยากเข้าใกล้ มีความเป็นตัวของตัวเองสูง ช่างจินตนาการและสร้างสรรค์ ไม่ชอบตามอย่างใคร อีกทั้งไม่ชอบความเป็นระเบียบแบบแผน ข้อเสียคือ คุณเป็นคนอารมณ์ร้อน ทำอะไรไม่ค่อยคิดสักเท่าไหร่ อาจทำให้ต้องมานั่งเสียใจได้ ด้านความรัก หากสนใจใครมักเชื่อมความสัมพันธ์ได้อย่างรวดเร็ว แต่อาจจะแผ่วลงภายหลัง ค่อนข้างเอาแต่ใจและไม่ชอบการผูกมัด กรุ๊ป โอ คุณเป็นคนมาดขรึมแต่สุภาพอ่อนโยน มีเสน่ห์ลึก ๆ มีเหตุผลและจริงจังกับชีวิต นิสัยตรงไปตรงมา ไม่ชอบทำอะไรไร้สาระ ทำอะไรเป็นระเบียบแบบแผนและต้องทำให้สำเร็จตามที่กำหนด อีกทั้งยังไม่ค่อยยอมแพ้ใคร ข้อเสียคือ คุณเป็นคนอ่อนไหวง่ายและบางครั้งจริงจังกับชีวิตเกินไป ด้านความรัก เป็นคนจริงจังกับความรักมาก หากรักใครก็จะแสดงออกกับเขาตรง ๆ และถ้ามีอุปสรรคจะสู้ไม่ถอยเลยทีเดียว กรุ๊ป เอบี คุณเป็นคนอ่อนโยนน่าหลงใหล ใครเข้าใกล้เป็นต้องละลาย เป็นคนมีเหตุผล (ส่วนตัว) ชอบเป็นฝ่ายฟังมากกว่าพูดและไม่ชอบการทะเลาะเบาะแว้ง ค่อนข้างใจเย็น อีกทั้งยังสามารถระงับสติอารมณ์ของตัวเองได้ ข้อเสียคือเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองมากไปหน่อย จิตใจไม่ค่อยมั่นคง เอาแน่เอานอนไม่ได้ ด้านความรัก มักไม่เป็นฝ่ายเข้าหาก่อน รูปแบบความรักเรียบง่าย ขอเพียงแค่เข้าใจกันและกันเท่านั้น แต่ไม่ชอบการถูกบีบบังคับ   ที่มาจาก นสพ เดลินิวส์ค้าบ

---

เนื่องในโอกาสวันขึ้นปีใหม่ 2549 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานพรปีใหม่แก่ปวงชนชาวไทยความว่า บัดนี้ถึงวาระจะขึ้นปีใหม่ ข้าพเจ้าขอส่งความ ปรารถนาดีมาอวยพรแก่ทุกๆคน ให้มีความสุข ความเจริญ และความสำเร็จสมประสงค์ในสิ่งที่ปรารถนา

ความปรารถนาของแต่ละคนคงไม่แตกต่างกันนัก คือ ปรารถนาสุขกายสบายใจ ความสมบูรณ์ด้วยพลานามัย ด้วยทรัพย์ ด้วยเกียรติยศ พร้อมทั้งความสงบร่มเย็น พูดถึงความสงบร่มเย็น อาจแยกได้เป็นสองส่วน คือความสงบภายนอก กับความสงบภายใน ภายนอกได้แก่ความเป็นอยู่และสภาวะแวดล้อมที่เป็นปกติ ไม่มีภัยอันตรายหรือความยุ่งยากเดือดร้อน เช่น น้ำท่วม ไฟไหม้ หรือการขัดแย้ง มุ่งร้ายทำลายกัน ภายในได้แก่จิตใจที่สะอาดแจ่มใส ไม่มี กังวล ไม่มีความขุ่นเคืองขัดข้อง จิตใจที่สะอาดและสงบนี้สำคัญมาก เพราะทำให้บุคคลมีสติรู้ตัว มีวิจารณญาณเที่ยงตรงถูกต้อง สามารถคิดอ่านสร้างสรรค์ สิ่งที่จะอำนวยความประโยชน์สุข ความเจริญก้าวหน้า ตลอดจนชื่อเสียงเกียรติคุณ อันเป็นสิ่งที่แต่ละคนต้องการให้สัมฤทธิผลได้

ในปีใหม่นี้ ข้าพเจ้าจึงขอให้ท่านทั้งหลายพยายามทำความคิดจิตใจให้สงบแจ่มใส ทำความเข้าใจอันดีในกันและกันให้เกิดขึ้น ผู้ที่ทำประโยชน์เกื้อกูลกัน ก็ควรแสดงไมตรีตอบขอบใจกันด้วยความรักความหวังดี ทุกคนทุกฝ่ายจะได้สามารถร่วมมือ ร่วมความคิดกัน ปฏิบัติงานของตน ของชาติ ให้ดำเนินก้าวหน้าไปโดยราบรื่นและมั่นคง บรรลุถึงจุดประสงค์ตามที่มุ่งหมาย

ขออานุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่ชาวไทยเคารพบูชา จงอภิบาลรักษาท่านทุกคน ให้ปราศจากทุกข์ ปราศจากภัย ให้มีความสุขสมบูรณ์และความสำเร็จสมหวัง ตลอดศกหน้านี้โดยทั่วกัน

ในโอกาสเดียวกันนี้ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทาน ส.ค.ส.ปีพุทธศักราช 2549 แก่พสกนิกรชาวไทยด้วย โดย ส.ค.ส.พระราชทานของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวในปีพุทธศักราช 2549 นี้ เป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในฉลองพระองค์สีเขียว มีภาพปักรูปคุณทองแดงที่กระเป๋าซ้าย ทรงฉายคู่กับคุณทองแดง สุนัขทรงเลี้ยง

ด้านล่างของ ส.ค.ส.มีข้อความเป็นตัวหนังสือสีน้ำตาลขอบเหลือง ว่า ขอจงมีความสุข ความเจริญ Happy New Year และมีตัวเลขสีแดง 2005 12 07 16:44 ส่วนที่มุมบนด้านซ้าย เป็นตัวหนังสือสีเหลืองสลับส้ม ข้อความว่า ส.ค.ส. พ.ศ. 2549 สวัสดีปีใหม่ ที่มุมบนด้านขวามีตราสัญลักษณ์ 2 ตราเรียงกันลงมา ที่ใต้เส้นสีส้มสลับเหลือง ด้านซ้ายมีตัวหนังสือสีแดง ข้อความ ก.ส. 9 ปรุง 27 21 49 ธ.ค.48

ที่ด้านขวามีข้อความ พิมพ์ที่โรงพิมพ์สุวรรณชาด ท.พรหมบุตร ผู้พิมพ์โฆษณา Printed at the Suvrannachad, D. Brahmaputra, Publisher กรอบของ ส.ค.ส. พระราชทานฉบับนี้ เป็นภาพหน้าคนเล็กๆเรียงกันด้านละ 3 แถว รวม 696 หน้า ทุกหน้ามีแต่รอยยิ้ม

ที่มา นสพ ไทยรัฐ (ออนไลน์) ปีที่ 57 ฉบับที่ 17512 วันอาทิตย์ที่ 1 มกราคม 2549

---

 Source from: http://www.theholidayspot.com/newyear/wishes.htm

คนเกิดวันที่ 1

คุณมีประสาทสัมผัสที่ 6 อันเฉียบไว ยอดเยี่ยม ลางสังหรณ์ ก้อแม่นยำอยู่เสมอ คุณเกลียดความธรรมดา จึงไขว้คว้าหาสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ มาให้ตัวเองได้คลั่งไคล้อยู่เสมอ ไอเดียที่แปลกใหม่ของคุณก้อมีอยู่อย่างเหลือเฟือ คุณจึงมักมีความคิดสร้างสรรค์ในสิ่งที่ชาวบ้านเขา คาดคิดไม่ถึง แต่บางทีคุณจะรู้สึกเบื่อโลกและเบื่อคน แค่คุณมองตาอีกฝ่าย คุณก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่จึงทำให้คุณกลายเป็น คนขี้ระแวง และขี้หึง เลยมักจะมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้ง กับคนรักบ่อยๆ ทั้งที่สิ่งที่คุณระแวง ซึ่งคุณเชื่อว่าเป็นลางสังหรณ์อันดีเยี่ยม ของคุณนั้น กลับเป็นเพียงความคิดมากจนเกินไปของคุณ

คนเกิดวันที่ 2

คุณไม่ชอบที่จะให้ใครมายุ่ง หรือมีส่วนกับวิถีชีวิตของคุณและคุณก็ไม่ชอบสนใจ เรื่องของใครด้วย แต่เนื่องจากเป็นคนเข้าสังคมเก่ง และชอบเที่ยวแถมยังคุยสนุกด้วยคุณจึงมีเพื่อนมากมาย ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้แต่บ่อยครั้งที่คุณ ทำอะไรโดยไม่คำนึงถึงคนอื่นๆ หรือทำอะไรที่เกินพอดีไป ทั้งที่คุณเองก็ถือว่า นั่นเป็นสิทธิ์ของคุณแต่คนรอบข้างเขาจะมองว่า คุณเอาแต่ใจตัวเอง และไม่ค่อยน่าคบ ได้นะจากนิสัยที่ไม่จุกจิกจู้จี้ ทั้งยังเฮฮาถึงไหนถึงกันคุณจึงมีเพศตรงข้าม มาทอดสัมพันธ์ให้อย่างมากมาย และในจำนวนนั้นก็มีคนหลายๆแบบ ที่น่าสนใจ เสียด้วยคุณจึงมักที่จะต้องกลุ้มใจกับความโชคดีของตน ที่มีคนดีๆมาให้เลือกมาก เสียจนเลือกไม่ถูก

คนเกิดวันที่ 3

คุณเข้าสังคมเก่ง เลยมีเพื่อนเยอะนิสัยโดยทั่วไปของคุณก็ทำให้ใครต่อใคร พากันมาชื่นชอบและอยากจะคบค้ากับคุณไปหมดนอกเสียจากว่า บางครั้งที่คุณหัวดื้อหัวรั้น ไม่ยอมฟังความคิดเห็นของใครเลย ซึ่งอาจทำให้เพื่อนๆพากันผิดหวังบ้าง ก็ได้ แต่ส่วนดีของคุณมีมากกว่าจึงเป็นอันว่าลบล้างกันไปได้ คุณอยากที่จะมีความรักซึ่งตัวเองเป็นผู้คุมเกมและเป็นผู้นำตลอด ถ้าเป็นผู้ชายก็เข้าข่ายเผด็จการ แต่ถ้าเป็นผู้หญิงก็ไม่ค่อยให้เกียรติคนรักเท่าไหร่ เขาขอแต่งงานก็มักเล่นตัวอยู่นานหรือถ้าเป็นผู้ชาย ก็ไม่ค่อยจะยอมขอใครแต่งงานง่ายๆ

คนเกิดวันที่ 4

คุณเป็นคนมีไฟเร่าร้อนรุนแรง กับทุกเรื่องอยากรู้ อยากเห็นไปเสียหมดแต่ก็เบื่อง่ายกับเรื่อง คบค้าสมาคม คุณเป็นคนรักจริง เกลียดจริงไม่มีวันที่จะทนคบกับคนที่คุณรู้สึกไม่ชอบอย่างเด็ดขาด นอกจากนี้คุณยังเกลียด ความธรรดา และความจำเจ ชอบอะไรที่แปลกใหม่ น่าตื่นเต้นและอยู่เฉยๆไม่เป็น ต้องหาเรื่องไปไหน มาไหน ตลอดเวลาก้ออีกนั่นแหละ ที่คุณจะรักง่าย แล้วก็หน่ายเร็วเวลารักก็จะรักอย่างหัวปัก หัวปำ แต่ไม่นานหรอก คุณก้อจะเบื่อและมองหาคนใหม่ คุณจึงคบกับใคร ไม่ได้นานสักคน

คนเกิดวันที่ 5

คุณเป็นคนที่ มีความสามารถ และทำงานเก่ง ถ้าเป็นผู้หญิงก็เป็นผู้หญิงเก่ง ขนาดมีชื่อเสียง โด่งดังเลยละ หรือถ้าเป็นผู้ชายก็จะก้าวพรวดๆ สู่ชื่อเสียง และเกียรติยศ ตลอดจนฐานะอันโดดเด่นในสังคม คุณทนไม่ได้ที่จะต้อง เป็นผู้ตามใคร เป็นคนไวต่อ ความเปลี่ยนแปลงต่างๆ และยังมี ความคิดสร้างสรรค์ด้วย จึงสามารถสร้างสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆสิ่งแล้วสิ่งเล่าออกมาป้อนสังคม แม้เรื่องการแต่งตัวคุณ ก็ไม่มีพลาด จะนำสมัยและเนี้ยบตลอดกาล คุณเป็นคนขี้หึงขี้หวง พอมีคนรักทีไร คุณก็อยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอีกฝ่ายขึ้นมาทันที แถมยังหัวรั้น มีทิฐิมากปากอย่าง ใจอย่าง ฟอร์มจัด เลยมักทำให้พลาดโอกาสในเรื่องความรักหรือสูญเสียคนรักไป อย่างน่าเสียดาย บ่อยๆ

คนเกิดวันที่ 6

คุณมีไอเดีย และประสาทสัมผัส ที่เป็นเลิศ แต่กลับนำมาประยุกต์ใช้ได้ไม่เก่ง และไม่เต็มที่ ซึ่งคงเป็นเพราะคุณยึดถืออยู่กับอุดมการณ์ มากไป รวมทั้งเก็บตัวจนเกินไปด้วยแต่เนื่องจากคุณ เป็นคนฉลาดและสุขุมจึงไม่มีปัญหาในเรื่องอารมณ์ชั่ววูบพาไป แน่ คุณจะค่อยๆรักอย่างช้าๆ เงียบๆ บางทีรักเขาข้างเดียว เสียตั้งนาน เป็นคนโรแมนติก และเป็นผู้ให้ แบบมอบกายถวายชีวิต ซื่อสัตย์ รักเดียว ใจเดียว เสียด้วย

คนเกิดวันที่ 7

คุณเป็นคนที่ อยากรู้ อยากเห็นไปหมดเสียทุกอย่างเวลาที่ทุ่มกับอะไรแล้ว คุณจะลืมแม้กระทั่งจะกินไฟของคุณในส่วนนี้ น่าชมเชยมาก แต่ขอติงซักหน่อย ตรงที่คุณขี้เบื่อจังเลยคุณจะรักใคร่ ใหลหลง กับคนที่คุณรู้สึกประทับใจ ในครั้งแรกที่พบกันไม่ต้องการที่จะศึกษา หรือดูใจอะไรกันล่ะ ส่วนคนที่คุณไม่ชอบหน้าเสียตั้งแต่แรกแล้ว คุณก็จะไม่มีวันทำใจให้ คบหาสมาคม กับ เขาหรือเธอ ได้เลย ไม่ว่า ความรัก หรือการสมาคม คุณก็จะ รักจริงเกลียดจริง และเก็บความรู้สึกไม่เป็นด้วย ถ้าได้ทะเลาะกัน ก็จะรุนแรงขนาดมองหน้ากันไม่ติดอีกเลย

คนเกิดวันที่ 8

คุณสนอกสนใจ กับสิ่งรอบตัวไปเสียหมด การคบค้าสมาคมของคุณก็ขึ้นอยู่กับการคล้อยตาม และเอาอกเอาใจอีกฝ่าย จนเข้าขั้นโปร่ยเสน่ห์ไม่เลือกที่ คุณร่ำรวยรอยยิ้ม และเออออไปกับใครๆได้หมดถึงจะมีเรื่องไม่สบอารมณ์บ้าง คุณก็จะเก็บความรู้สึกเอาไว้ได้เป็นอย่างดี คุณจึงเป็นที่รักของทุกๆคนคุณอาจจะอาภัพในเรื่องนี้ซักหน่อย ตรงที่มักจะได้รับรักจากคนที่คุณไม่ได้ชอบเลยซักนิด แต่คนที่คุณเก็บไปนั่งฝัน นอนฝันเป็นแรมปีนั้น กลับไม่สนคุณเลย จึงเกิดเหตุการณ์ เดินสวนทางกันอย่างนี้เสมอ ส่วนความรักของตัวคุณเองก็มักจะขึ้นๆลงๆเอาใจลำบากด้วย จนบางครั้งคุณยังไม่เข้าใจเลยว่า ชอบ หรือไม่ชอบใครกันแน่

คนเกิดวันที่ 9

คุณเป็นคนเก่ง มักจะจัดการกับสิ่งต่างๆได้ด้วยดี จึงทำให้ใครต่อใครพากันเชื่อถือและหวังพึ่งพาคุณ แต่เนื่องจากคุณเก่งไปหมดนี่เอง บางครั้ง คุณจึงอดที่จะหยิ่งยโสและหลงตัวเองไม่ได้ บางครั้งคุณก็มั่นใจในตัวเองมากเสียจนกลายเป็นประมาทเลินเล่อได้ซึ่งจะพาให้คุณ พบกับความผิดพลาดได้นอกจากนี้คุณยังเกลียดการถูกผูกมัดเป็นที่สุดและจะให้ความสำคัญกับการ ใช้ชีวิตอย่างอิสระ และตามใจตัวเองมากคุณมักจะมีความรักที่ แปลกแหวกแนว จนคนรอบข้างแทบช็อคคือถ้าคุณชอบใครแล้ว คุณจะเหมือนคนบ้า ที่ไม่ยอมคิดหน้าคิดหลังเลยกับคนรัก แม้จะมีปากเสียงกันค่อนข้างบ่อยครั้งและรุนแรง แต่ก็ปรับความเข้าใจกันได้ในทันที

คนเกิดวันที่ 10

คุณเป็นคนคิดอย่างรอบคอบเสียก่อน จึงลงมือทำ จึงไม่ค่อยพบความผิดพลาดเท่าไหร่ แต่ด้วยความขี้ระแวงของคุณที่มีมากจนเกินไปนี่แหละ ที่ทำให้คุณ เบรกตัวเองบ่อยเกินความจำเป็นเลยทำให้คนรอบข้าง รู้สึกว่า คุณค่อนข้างเป็นคนขวางๆ ทั้งที่โดยปกติแล้ว คุณก็ร่าเริง และ คบกับใครได้ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง ดูคุณสงบเสงี่ยมแบบนี้ เวลามีความรักคุณจะเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย และคุณอาจจะพบรักกับคนที่ใครๆคิดไม่ถึง หรือไม่ก็พบรักแบบกะทันหัน หลังจากไปเที่ยว แค่ 3 วัน คือ มักจะมีความรักที่บังเอิญ และน่าเซอร์ไพรส์

คนเกิดวันที่ 11

คุณมีความป็นผู้นำ อย่างเต็มเปี่ยม แม้บางครั้ง จะค่อนข้างถือเอาความคิดและความต้องการของตัวเองเป็นใหญ่ก็ตาม แต่เนื่องจากคุณมีความสามารถ และเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองจึงเป็นที่เกรงอกเกรงใจและเชื่อถือของทุกๆคน พวกเขามักจะยอมให้กับความหัวรั้น ของคุณอยู่เสมอ เพราะเชื่อว่าทำตามที่คุณบอกแล้วจะไม่มีคำว่าผิดหวัง คุณจึงกลายเป็นคนที่น่าสนใจเพราะมีบุคลิกที่โดดเด่นนั่นเอง คุณเป็นคนรักจริง เกลียดจริงถ้าไม่ชอบใครแล้ว คุณจะไม่ยอมแม้แต่จะคุยด้วย คนที่คุณคบอยู่นี้เป็นคนที่คุณเลือกแล้วทั้งสิ้นว่า คุณพอใจ นอกจากนี้ ถ้าคุณถูกนอกใจหรือทรยศหักหลัง คุณจะต้องหาทางแก้แค้น อย่างแน่นอน

คนเกิดวันที่ 12

คุณเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์เป็นเยี่ยม เป็นคนเด่นที่อยู่ที่ไหนก็มีแต่คนชื่นชม แถมยังอดทึ่ง กับความหัวไว ฉลาดปราดเปรื่อง และมีความคิดที่แหวกแนว ไม่เหมือนใครอีกด้วย แต่เสียอยู่หน่อยตรงที่คุณขี้เบื่อ และไม่มีความแน่นอน เลยทำให้คนรอบข้างเดือดร้อนได้บ้าง ในบางครั้งคุณเป็นยอดนักรักที่มักเที่ยวไปตกหลุมรัก ใครต่อใครอยู่เสมอซึ่งก็มักสมหวังในรักเสียด้วยซิ คุณจะหลงรักคนที่มีรสนิยมดี และไม่เคยพอที่จะมีคนรักเพียงคนเดียว แม้ความรักของคุณจะเร่าร้อน รุนแรง และก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็อยู่ได้ไม่ยั่งยืนนักนะ

คนเกิดวันที่ 13

คุณเป็นตัวของตัวเองมาก มากเสียจน ไม่ค่อยจะสนใจอะไรรอบๆข้าง แต่ถ้าหากต้องมีการแบ่งพรรคแบ่งพวก หรือเข้าข้างฝ่ายใดแล้วละก้อคุณก็จะเลือกเข้าฝ่ายที่เป็นต่อ แต่คุณก็ใช่ว่าจะฉลาดแกมโกงไปเสียหมดหรอกนะ โดยปกติแล้วคุณเป็นคนที่มีน้ำใจและขี้สงสารอยู่ไม่น้อย เพียงแต่ผลประโยชน์มันมีความหมายกับคุณมากกว่าสิ่งอื่นใดนั่นเอง จินตนาการของคุณก็เลิศล้ำไม่เหมือนใคร และยังจะชอบที่จะลงมือกระทำทันทีด้วยคุณจะไม่มีวันแยแสหรือเห็นอกเห็นใจคนที่มาหลงใหลคุณ แต่ตัวคุณเองไม่ชอบขี้หน้าฝ่ายนั้นแน่ๆ เรื่องความรักคุณไม่มีวันใจอ่อนเช่นเดียวกัน แต่ถ้าคุณเกิดรู้สึกรักใครละก้อคุณจะถึงกับเบรกตัวเองไม่อยู่เลยทีเดียว หลังจากที่คุณชั่ง ตวง วัดและคำนวณแล้วว่า คนนี้คือคนที่คุณเลือก

คนเกิดวันที่ 14

เห็นคุณทำหน้าเศร้าอยู่ดีๆ สักครู่ก็หัวเราะลั่นเสียแล้วถ้าใครรู้จักคุณมาก่อน ก็ไม่แปลกเลย เพราะอารมณ์ของคุณขึ้นได้สูงสุดและลงได้ต่ำสุด ในเวลาที่ใกล้เคียงกันมาก จนใครต่อใครเอาใจคุณไม่ถูกและรู้สึกว่า คนอย่างคุณเข้าใจยาก คุ้มดีคุ้มร้ายไม่มีใครสามารถจะคาดการณ์หรือเดาได้เลยว่า คุณกำลังคิดหรือต้องการอะไรอยู่ ทั้งที่ตัวคุณเองก็เป็นคนเอาจริงเอาจังดีกับทุกๆ เรื่อง กว่าคุณจะรักใครนั้น ต้องใช้เวลามากแต่เมื่อนึกชอบแล้ว คุณจะรุกไม่ยาก ตามตื้ออีกฝ่ายโดยไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย ต่อให้อีกฝ่ายปฏิเสธคุณ คุณก้อจะไม่ยอมตัดใจง่ายๆหรอก

คนเกิดวันที่ 15

คุณเกลียดการพึ่งพาคนอื่นและการถูกบังคับให้อยู่แต่ในกรอบเป็นที่สุด แต่คุณจะชอบผจญภัยและสัมผัสกับสิ่งท้าทาย ใหม่ๆ อย่างกล้าหาญ ถึงจะมีอะไรโอเวอร์บ้างแต่คนรอบข้างก็ ไว้เนื้อเชื่อใจ และยกให้คุณเป็นคนสำคัญของกลุ่มเนื่องจาก คุณเป็นคนที่ชอบความตื่นเต้นนี่เองจึงทำให้คุณมีรักต้องห้ามได้ง่ายอย่างเช่นรักคนที่มีเจ้าของแล้วหรือคนที่ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะเป็นคนรักของคุณได้ แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ คุณจะวิ่งเข้าชนเต็มที่เมื่อคุณถูกคัดค้านหรือถูกห้ามปราม นอกจากนี้ คุณยังเป็นคนที่เสน่ห์แรงแต่ไม่รู้ตัวเท่านั้น

คนเกิดวันที่ 16

คุณเป็นคนโอบอ้อมอารี มีจิตใจงดงามและชอบช่วยเหลือคนอื่นแต่บางทีก็มากเกินไป จนกลายเป็นชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ดูผิวเผินคุณจะเป็นคนเงียบๆ เฉยๆ แต่พอเข้าตาจน คุณกลับมีความกล้าและใจป้ำเสียจนคนรอบข้างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ และจินตนาการของคุณก็แปลกแหวกแนวเหลือเกินด้วยซิ คุณมักจะมีความรักที่เรียบง่ายไม่หวือหวาแต่เป็นความรักที่เปิดเผยสดชื่นเหมือนเป็นเพื่อนกัน มากกว่าคนรักที่จี๋จ๋าหวานจ๋อยและความรักของคุณ ก็มักจะพัฒนามาจากความเป็นเพื่อนตลอดจนความใกล้ชิดกันด้วย

คนเกิดวันที่ 17

คุณเป็นคนร่าเริง มีอารมณ์ขัน และเต็มไปด้วยไฟในการทำสิ่งต่างๆคุณมักไม่ยึดติดกับเรื่องหยุมหยิม น่ารำคาญ เป็นคนใจกว้างไม่ชอบอยู่นิ่งเฉย เป็นพวกพฤติกรรมนิยม แต่มักจะใจร้อน ซุ่มซ่า และขี้โมโห จนสูญเสียความเชื่อถือจากคนอื่นๆอย่างน่าเสียดาย ถ้าคุณชอบใครแล้ว คุณจะไม่สนเลยว่าอีกฝ่ายจะชอบคุณด้วยหรือเปล่าคุณจะเดินหน้าท่าเดียว จนทำให้เขาหรือเธอแทบทนไม่ได้ หรือถึงแม้ว่าต่างคนต่างจะชอบกันก็แล้ว แต่หากว่าเวลาที่คุณอยู่ด้วยกันนั้นคุณตั้งท่าแต่จะทำตามสิ่งที่ตัวเองชอบและต้องการ จึงมักจะขัดแย้งกับคนรักบ่อยๆ นอกจากนี้คุณยังเป็นประเภทรักง่าย หน่ายเร็วด้วยนะ...

คนเกิดวันที่ 18

คุณเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีการเสแสร้ง หรือปรุงแต่งกิริยาใดๆทั้งสิ้น คุณเกลียดการป้อยอและโปรยเสน่ห์ไม่เลือกที่เลือกทางเป็นที่สุด ไม่ชอบอยู่ในกรอบที่คนอื่นตีล้อมเอาไว้ รักอิสระมากเสียจนต้องสะดุดและพบกับความผิดพลาดไม่น้อย นอกจากนี้คุณจะพูดและแสดงออก กับทุกคนอย่างตรงไปตรงมา ชอบก็บอกว่าชอบ เกลียดก็บอกว่าเกลียดอ้อมค้อมไม่เป็น โกหกไม่เป็น แต่คุณไม่ค่อยเกลียดใครหรอกในเมื่อคุณเป็นคนจริงใจแบบนี้ แม้บางครั้งจะขวานผ่าซากบ้างแต่ใครต่อใคร ก็รักใคร่ชอบพอคุณนะ คุณเปิดเผยและสนิทสนม ได้กับทุกคนใจดีอ่อนโยน และเอาใจเขามาใส่ใจเรา อยู่ตลอดเวลาแม้จะไม่โปรยเสน่ห์เรี่ยราด ก็เนื้อหอม ในสายตาของเพศตรงข้ามเสมอจึงมักถูกเข้าใจผิดในเรื่องความรัก บ่อยครั้ง

คนเกิดวันที่ 19

คุณเป็นคนสง่างามและสมบูรณ์แบบ เป็นผู้ดี และสุขุม เยือกเย็น จึงทำให้ใครต่อใครพากันเชื่อถือคุณและอดอิจฉาคุณไม่ได้คุณจะไม่ยอมฝืน หรือดันทุรังเด็ดขาด แต่จะมีความยืดหยุ่น ให้เข้ากับคนรอบๆข้างได้เป็นอย่างดี เป็นคนใจดี มีเมตตาเกลียดความไม่ดี ไม่ถูกไม่ควรทั้งหลาย และเป็นคนมีคุณธรรมอย่างมากกับคนที่คุณรักแล้ว คุณจะมอบทั้งกายและใจให้หมด มีความอ่อนโยนและเอาใจใส่คนรักไม่เคยขาด ซื่อสัตย์และรักเดียวใจเดียว คุณสามารถที่จะทุ่มเทให้กับคนรักได้ทั้งชีวิต และยังสามารถรักใครคนใดคนหนึ่งได้ตลอดไป โดยไม่รู้สึกเบื่อหน่ายด้วย

คนเกิดวันที่ 20

คุณมีประสาทสัมผัสที่เฉียบแหลม ไวต่อความรู้สึกต่างๆ แต่เก็บอารมณ์ได้อย่างมิดชิด เป็นคนเรียบเฉย ไม่ชอบอะไรที่โอเวอร์แต่ส่วนลึกของจิตใจแล้ว กลับทิฐิ และหลงตัวเองด้วยก็เลยเป็นคนมีมานะ และสู้สุดฤทธิ์เลยแหละ เพื่อคนที่คุณรักแล้วละก้อคุณมีความกล้าอย่างเหลือเฟือชนิดคนรอบข้างคิดไม่ถึง และจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับคนรัก ได้เร็วมากด้วย

คนเกิดวันที่ 21

คุณมองทุกสิ่งทุกอย่าง ในแง่ของความถูกต้องและความเหมาะสมไปหมดแทนที่ให้ความชอบของตัวเองเป็นใหญ่ ในบางครั้งนั่น คงเป็นเพราะคุณเป็นคนประเภท นิยมความสมบูรณ์แบบนั่นเอง คุณจึงเป็นคนคิดมากใครพูดอะไร ก็เก็บเอามาคิด นอกจากนี้คุณยังมีเอกลักษณ์อย่างโดดเดี่ยว ซึ่งจะถูกมองได้ง่ายว่าเป็นคนแปลกประหลาด แต่นิสัยโดยทั่วไปนั้นคุณเป็นคนอยากรู้อยากเห็น และมักจะมีความฝันอันยิ่งใหญ่ซึ่งคุณจะไม่เสียดายเวลา และความพยายามที่จะทำให้ความฝันเหล่านั้น เป็นจริงขึ้นมาเลย คุณมักจะไปหลงรักเอาคนที่คนรอบข้างแปลกใจ หรือไม่ก็ถูกคนที่มีอายุมากกว่า มากๆ มาหลงรัก นอกจากนี้ความรักของคุณ ก็อาจจะพัฒนามาจากความเป็นเพื่อนทีละนิดๆ นานวันเข้าก็กลายเป็นคนรักโดยปริยายแต่จะไม่มีรักแรกพบแน่ๆสำหรับคุณ

คนเกิดวันที่ 22

แม้คุณจะไม่ค่อยพูดค่อยจา แต่คุณกลับชอบสิ่งที่ท้าทายและเปลี่ยนแปลง อยู่เสมอ คุณจะไม่มีวันทนได้หรอก กับความซ้ำซากจำเจยิ่งไปกว่านั้น คุณยังไม่ชอบขอความเห็นหรือความช่วยเหลือจากใครด้วย คุณถือว่าชีวิตคุณคุณต้องเป็นคนลิขิตเอง และคุณก็ยังมีสายตาอันแหลมคมอีกด้วยสิ ถ้าคุณนึกรักใครแล้ว คุณจะเดินหน้าทันทีแต่คุณขี้หึง และชอบเป็น เจ้าข้าว เจ้าของ ตลอดจนอยากที่จะผูกมัดคนรักเอาไว้ ชนิดดิ้นไม่หลุด ยิ่งถ้าเจอคู่แข่งด้วยแล้ว ก็ยิ่งเหมือนเติมเชื้อไฟให้คุณทันที บรื้อออออ

คนเกิดวันที่ 23

คุณเป็นคนที่แสดงออกไม่เก่งหรือประชาสัมพันธ์ตัวเองได้ไม่ดีเท่าที่ควร ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะคุณไม่ทราบว่าจะแสดงความเป็นตัวคุณให้ชาวบ้านเขารู้ได้อย่างไรนั่นเอง หรือจะพูดไปอีกที คุณอาจจะไม่สนใจว่าใครเขาจะมอง จะคิดกับคุณยังไงก็ได้ คุณจึงถูกเข้าใจผิด ได้ง่ายในตอนต้นๆ โดยธาตุแท้แล้วคุณเป็นคนร่าเริง แต่ในสายตาของเพศตรงข้าม คุณคือคนที่ลึกลับเต็มไปด้วยปริศนาชวนให้ศึกษา และค้นหาเป็นอย่างยิ่ง คุณหัวไวและฉลาดเฉลียวเป็นอย่างมาก แต่เพื่อนๆกลับรู้สึกว่าคุณเป็นคนที่เข้าใจยาก ไม่รู้ว่าใจจริงของคุณ คิดอะไรอยู่กันแน่คุณมักไม่ยอมบอกหรือแสดงให้คนที่คุณรักรู้หรอกว่าคุณรักชอบอีกฝ่ายแต่มักจะเฝ้าฝันถึงคนๆเดียวอยู่นาน หลายปีดีดัก หรือชั่วชีวิต หรือไม่ก็ไม่สามารถที่จะลืมคนรักคนแรกได้ แต่คุณก็เอาจริงเอาจังและรับผิดชอบในความรู้สึกของคนรักคนปัจจุบัน ซึ่งจะไม่มีวันนอกใจหรือทรยศอีกฝ่ายได้เลย แถมคุณยังมีโชคในเรื่องลูกอีกด้วย

คนเกิดวันที่ 24

ดูเพียงผิวเผิน คุณจะเหมือนคนที่พูดน้อยและสงบเสงี่ยมแต่ที่จริงแล้ว คุณเป็นคนร่าเริงไม่น้อยทีเดียวเพียงแต่ว่าความร่าเริงของคุณค่อนข้างจะมีเงื่อนไขคือมันจะถูกแสดงออก ตอนที่คุณอารมณ์ดีเท่านั้น ถ้าคุณหงุดหงิดคุณจะน่ากลัวและไม่มีใครเข้าใกล้ คนรอบๆตัวคุณ จึงรู้สึกว่าคุณคบยาก ซึ่งก็เป็นเพราะ คุณใช้อารมณ์ตัวเองเป็นใหญ่และแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาจนเกินไปนั่นเอง ในตอนแรกคุณคงแสดงให้ใครรู้ได้ยากว่าคุณชอบอีกฝ่าย ส่วนอีกฝ่ายก็หาจังหวะที่จะแสดงให้คุณทราบไม่ค่อยได้เหมือนกัน เพราะคุณเป็นคนประเภท ผีเข้าผีออก ก็เลยมักสวนทางกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปคุณจะเป็นที่เข้าอกเข้าใจ และรู้สึกชอบพอ ตลอดจนความคลั่งไคล้จากเพศตรงข้ามได้ เพราะที่จริงแล้วคุณเป็นคนจริงใจนั่นเอง

คนเกิดวันที่ 25

คุณเป็นคนที่ชอบแสดงออกและชอบเป็นจุดเด่น อย่างแท้จริง จึงดูเป็นคนที่ค่อนข้างจะฉูดฉาด จัดจ้าน และกะล่อน แต่ธาตุแท้แล้วคุณเป็นคนแข็งแกร่ง ไม่ติดใจกับเรื่องจุกจิกแต่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นผู้นำและทำให้คนอื่นคล้อยตามตนเอง ไม่งั้นคุณจะหงุดหงิดเป็นที่สุด ยิ่งถ้าอีกฝ่ายทำแข็งขืนกระด้างกระเดื่องกับคุณแล้วละก้อ คุณเป็นต้องโมโห ฉุนเฉียว อย่างระงับไม่อยู่เลยแหละอารมณ์คุณขึ้นๆ ลงๆ หลายใจอีกต่างหากเลยเที่ยวไปตกหลุมรักคนนั้นคนนี้ทั่วไปหมด แต่ก็ชอบอยู่ได้ไม่นานหรอกมักมีอันจะต้องเปลี่ยนใจไปชอบของใหม่ๆอยู่ร่ำไป นิสัยส่วนนี้นี่แหละ ที่จะทำให้คุณเสียโอกาส และเสียคนดีๆไป

คนเกิดวันที่ 26

คุณเป็นคนที่สุขุมเยือกเย็น เอาจริงเอาจัง และไตร่ตรอง อย่างละเอียดก่อนลงมือทำเสมอ คุณเป็นคนรอบคอบ กว่าจะพูด หรือทำอะไรแต่ละอย่างทั้งที่ใจอยาก แต่คุณก็จะใช้เวลานาน คุณถือคติปลอดภัยไว้ก่อนแม้จะมีเรื่องลำบากใจ คุณก็จะกัดฟันทนและจะมีความฝันตลอดจนอุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่อยู่เสมอไม่เปลี่ยนแปลง ที่สำคัญคุณถือว่ามิตรภาพและเพื่อนมีค่ามากกว่าสิ่งใดทั้งหมด กว่าที่คุณจะคบใครสักคน คุณจะต้องไตร่ตรองและศึกษาคนๆนั้นอย่างถ่องแท้เสียก่อน คุณไม่เรียกร้องอะไรที่เกินความสามารถจากคนรักเลย ตัวคุณเองก็แสดงออกตรงกับใจเสมอแม้จะมีความรักที่ไม่หวือหวา ตื่นเต้น แต่คุณจะค่อยๆ รักมากขึ้นและลึกซึ้งขึ้น ทีละนิด

คนเกิดวันที่ 27

คุณมักจะลังเลและคิดมากเกินความจำเป็น นอกจากนี้ยังขี้ขลาดและไม่เคยกล้าที่จะลองเสี่ยงกับอะไรเลยบางอย่าง ทั้งที่คุณทำได้หากพยายามสักนิด แต่คุณกลับประเมินค่าตัวเองต่ำๆ และตัดใจไม่ยอมทำเสียดื้อๆ คุณจึงมักพลาดโอกาส ดีๆ เพราะมัวแต่ มองโลกในแง่ร้ายนี่เอง มิหนำซ้ำยังเจ้าน้ำตาอีกด้วย คุณไม่ค่อยจะมีโชคในเรื่องนี้เท่าไหร่เลยกับคนที่คุณชอบเขา เขาก้อไม่ชอบตอบแต่กับคนที่คุณอยากจะหนีเขาไปให้ไกล ก็กลับมาตื้อให้คุณรำคาญอยู่ได้ รวมความแล้วความรักของคุณ มันลุ่มๆ ดอนๆ แม้จะมีรักพบได้ง่ายแต่ไม่เท่าไหร่ คุณก้อจะนึกปอดแล้ววิ่งหนีเสียก่อน

คนเกิดวันที่ 28

คุณเป็นคนที่มีจิตใจเปราะบาง และถูกระทบกระทั่งได้ง่าย เสียจริงๆ อะไรนิดอะไรหน่อย คุณก้อจะคิดมากและเศร้าโศก เสียใจได้ง่ายๆคุณมองโลกในแง่ร้าย เจออุปสรรคเล็กน้อย คุณก้อโอดครวญว่าไม่ไหวแล้ว ดูภายนอก คุณอาจจะเหมือนคนเย็นชา แต่ที่จริงแล้วคุณใจดีและมีน้ำใจนะเนี่ย เวลาออกเดทกับคนรัก คุณไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะแต่งตัวยังไงแต่คุณจะเนี้ยบ ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ชนิดดารา hollywood ยังอายเลย กับคนรักแล้วคุณจะเอาแต่ใจตัวเองและอ้อนคนรักมากบางครั้งก้อมากเกินไปนะ

คนเกิดวันที่ 29

คุณเป็นคนที่มีความมานะบากบั่นเป็นเยี่ยม แม้จะพบกับอุปสรรคใดๆก็แล้วแต่ คุณไม่เคยย่อท้อที่จะเอาชนะมัน นอกจากนี้คุณยังเป็นคนคิดจริง ทำจริง ไม่ชอบอยู่นิ่งเฉย ทั้งยังมีความรับผิดชอบเป็นอย่างดีหนักเอาเบาสู้ คุณจึงพบกับความสำเร็จในบั้นปลาย หลังจากที่เพียรพยายามมาเป็นเวลานานคุณจะมอบกายถวายชีวิต ให้กับคนที่คุณรัก คนรักของคุณมาเป็นที่ 1 เสมอคุณให้ความสำคัญกับคนรักมากกว่าตัวเองเสียอีกคุณ จึงมีความรักที่ยิ่งใหญ่ก่อนคนในวัยเดียวกันและมักจะแต่งงานเร็วด้วยซิ

คนเกิดวันที่ 30

แม้คุณจะบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา และโรแมนติก แต่การแสดงออกของคุณนั้นดูเป็นคนกระฉับกระเฉง และก๋ากั่น ด้วยนิสัยที่ขัดกันอยู่ในตัวซึ่งคุณเอง ก็ไม่เข้าใจตัวเองนี่แหละ ทำให้คนอื่นๆก็เข้าใจคุณยากหนักเข้าไปใหญ่ แต่ลึกๆแล้วคุณช่างระแวดระวังและมีความอดทนมาก คุณจะมีความรักที่ยิ่งใหญ่ จนชาวบ้านตกตะลึงพรึงเพริดถ้าคุณปักอกปักใจกับใครแล้ว ใครก็ตามอย่าได้มาห้ามคุณเสียให้ยากเลย คุณเชื่อมั่นในตนเองเป็นที่สุด และพร้อมเสมอที่จะหนีตามกันหากผู้ใหญ่คัดค้าน WOW

คนเกิดวันที่ 31

คุณเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีอย่างเหลือเกิน จึงมักจะได้สัมผัสกับสิ่งที่น่ายินดีและชื่นใจ คุณชอบและเก่งกับการทำให้คนอื่นๆพลอยมีความสุขและสนุกสนานไปด้วยจึงเข้ากับทุกคนได้ดี และเป็นขวัญใจของใครๆ ภายในกลุ่มแล้วคุณจะเป็นที่เชื่อถือไว้วางใจและเป็นที่พึ่งของทุกๆคน คุณเป็นคนที่หลงระเริงกับความรัก บางครั้งคุณอาจจะไม่ได้ชอบคนรักของคุณหรอก แต่คุณอยากมีความรักต่างหาก จึงแสดงออกว่า คุณทั้งสองสวีทและรักกันปานจะกลืนกิน นอกจากนี้คุณยังมักจะพบกับปัญหาที่ไม่อาจจะลืมใครบางคนได้ แต่เนื่องจากคุณเป็นคนที่มีเสน่ห์และโรแมนติก คนรักปัจจุบันจึงไม่อาจที่จะให้หลงใหลคุณได้

สวัสดีหลานๆ ลุงเพิ่งจะสอบเสร็จเมื่อวาน เลยไม่ค่อยมีเวลาไปเยื่ยมเยียน ได้พักเบรค สองสัปดาห์ อากาศก็ดันไม่ค่อยดีซะนี่ ตอนนี้หนาวแล้ว หิมะเพิ่งตกลงมาเมื่อสองวันก่อน ป่านนี้ยังละลายไม่หมด เพราะแดดไม่ค่อยออก ไปไหนมาไหนมันก็เลยหนาวจับขั้วหัวใจเหี่ยวๆ ของลุงหนุ่มใจดีอย่างเรา อากาศอย่างนี้นึกถึงชายทะเลบ้านเราจริงๆ มีใครได้ไปเที่ยวทะเลภาคใต้บ้างล่าสุด ไหนลองมาเล่าสู่กันฟังหน่อยซิ

ได้เวลาเอาเมนูอาหารมาลงให้ลองทำกินดูแล้ว หลังจากติดเอาไว้นาน เมนูนี้ชื่อว่า "ห่อหมกกุ้งฟักทอง" เป็นเมนูที่ทำง่ายๆ ใช้เครื่องปรุงไม่กี่อย่างเอง

ห่อหมกกุ้งฟักทอง

---

ส่วนประกอบและเครื่องปรุง 1. เนื้อปลาบดละเอียด 1 ถ้วย 2. กุ้งลอกเปลือกออกแล้ว 9 ตัว 3. ฟักทองล้างสะอาดคว้านเอาเมล็ดข้างในออกแล้ว 4. หัวกระทิ 2 ถ้วย 5. ไข่ไก่ 2 ฟอง 6. น้ำปลา 1 ช้อนโต๊ะ 7. พริกแกงแดง 3 ข้อนโต๊ะ 8. แป้งข้าวโพด 1 ช้อนโต๊ะ 9. ใบมะกรูดซอย 10. พริกขี้หนู

ขั้นตอนการทำ เอากระทิกับพริกแกงมาเคล้าให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน ใส่เนื้อปลา ไข่ไก่ น้ำปลา แล้วคลุกเคล้าต่อให้เป็นเนื้อเดียวกัน แนะนำให้ใช้เครื่องปั่นสำหรับทำอาหารถ้ามีจะประหยัดเวลา และอาหารจะเข้าเป็นเนื้อเดียวกันได้ดี พอเข้ากันได้ดีแล้วก็เอาไปเทใส่ในฟักทองที่เตรียมเอาไว้ เอากุ้งที่เตรียมไว้วางลงไปในฟักทอง และเอาไปนึ่ง พอสุกแล้วก็แป้งข้าวโพดหรือแป้งมันก็ได้ละลายกับกระทิ 2 ช้อนโต๊ะ ราดข้างบน เอาใบมะกรูดซอยกันพริกขี้หนูวางข้างบน นึ่งต่ออีกประมาณ 1-2 นาที แค่นี้ก็จะได้กินหม่อหมกกุ้งฟักทองกันแล้วง่ายไหม เครื่องปรุงไม่กี่อย่างก็ได้กินอาหารที่มีประโยชน์

เคล็ด(ไม่)ลับ แหมถ้าไม่บอกเคล็ดลับตรงนี้อาจจะมีคนเอาห่อหมกที่ทำมาขว้างหัวลุงเอาได้ เทคนิกก็คือต้องนึ่งฟักทองให้สุกนิดๆ ก่อนเอาห่อหมกไปใส่เพราะความร้อนภายในฟักทองจะทำให้ห่อหมกสุกเร็วขึ้น ถ้าไม่นึ่งก่อนห่อหมกของเราอาจจะไม่สุกเลยก็ได้ อิอิ เอาหละลองเอาไปทำกินกันดู ถ้าคนชอบแกะสลักก็สลักลวดลายลงไปบนฟักทอง มันก็จะดูสวยงามน่ากินขึ้น อย่างว่าหัวใจหลักของอาหารคือ presentation and taste

---

สวัสดีจ้าหลานๆ กะว่าจะอัพบล็อกหลังจากสอบเสร็จ พอดีเพื่อนส่งเมล์มาให้ เห็นน่ารักดี เลยอดที่จะเอามาแป่งปันกันชมไม่ได้
เขาบอกว่ามันทำมาจากอัลมอนด์ ลุงว่ามันน่ารักมากกว่าน่ากินนะ
Marzipan Babies Thought you'd be as fascinated with these as I was. These are made with marzipan....really unbelievable! Every detail is amazing; look so real. Be blessed and enjoy the talent given one person by God.

Definition of Marzipan Almond Paste: a sweet paste made of ground almonds and sugar, often with egg whites or yolks, used as a layer in cakes or molded into ornamental shapes

วันนี้ลุงมีแบบทดสอบความเจ้าชู้มาฝาก ลองทำดูละกัน ว่าตรงกับเรารึปล่าว อย่าลืมทิ้งคำตอบให้ด้วยล่ะ ฮะแฮ่ม ซื่อสัตย์ นะซื่อสัตย์

 

 

 

แบบทดสอบวัดความเจ้าชู้

Q1:ดึกแล้วแต่คุณยังมีความสุขอยู่ในงานปาร์ตี้พร้อมกับเพื่อนต่างเพศของคุณแต่ถ้าหากคุณไม่กลับบ้านตอนนี้คุณจะต้องพลาดรถเที่ยวสุดท้ายของคืนในสถานการณ์นี้คุณจะ ...
     

     ก. ไม่สนใจ ... ปาร์ตี้กันต่อ (ไป Q 2)
     ข. ขอให้เพื่อนคุณคนนั้นไปส่งคุณที่บ้าน (ไป Q 3)
     ค. บอกราตรีสวัสดิ์กับเค้าซะ แล้วรีบไปขึ้นรถกลับบ้าน(ไป Q 4)

Q2:ในขณะที่คุณกำลังรับประทานอาหารอยู่กับเพื่อนต่างเพศของคุณแล้วคุณเห็นว่าอาหารจานที่เค้าสั่งนั้นช่างน่ากินเหลือเกินคุณจะขอเค้าชิมอาหารจานนั้นหรือไม่

      ก. ขอชิมสิ (ไป Q5)
      ข. ไม่มีวัน (ไป Q 6)

Q 3:ในขณะที่คุณกำลังเดินช้อปปิ้งอยู่บังเอิญไปเห็นของชิ้นหนึ่งสะดุดตาสะดุดใจคุณมากแต่คุณไม่ได้ตั้งใจมาเพื่อที่จะซื้อมัน คุณจะ...
 

      ก. ยักไหล่ทีหนึ่งแล้วคิดซะว่าลืมมันซะเถอะ (ไป Q7)
      ข. ตัดสินใจซื้อในทันที รูดบัตรซะ (ไป Q 6)

 Q 4:คุณได้รับข้อเสนองานใหม่ที่ให้เงินเดือนมากกว่าบริษัทที่คุณทำอยู่ตอนนี้คุณจะ ...

      ก. เจ้านายปัจจุบันสามารถดูแลตัวเองได้แล้วลาออกไปก็ไม่เป็นไรหรอกรีบตกลงรับข้อเสนอใหม่ทันที  (ไป Q 8)
      ข. เจ้านายปัจจุบันดูแลคุณดีมากอยู่แล้วเลือกอยู่ต่อทำที่เก่า (ไป Q 7)

Q5:คุณคิดอย่างไรต่อกฎและระเบียบของโรงเรียน

      ก. ไม่มีวันที่จะทำตาม (ไป Q 9)
      ข. ดูว่ามีช่องโหวตรงไหนที่จะเล็ดลอดทำได้และลักลอบทำเลย(ไป Q 10)
      ค. ทำตามกฏระเบียบอย่างเคร่งครัด (ไป Q12)

Q 6:หากจู่ๆ ก็มีเพศตรงข้ามมาบอกรักคุณ คุณจะ ...
   

      ก. ยิ้มและคิดในใจว่าเรานี่เสน่ห์แรงไม่เบาเลย (ไป Q9)
      ข. ปฏิเสธคนที่มาบอกรักคุณ และวางตัวห่างๆ (ไป Q10)
      ค. ไม่ตอบว่าอะไรแล้ววิ่งหนีหายไปเลย (ไป Q 12)

Q 7:ขณะที่คุณไปเยี่ยมแฟนคุณที่บ้านและเมื่อเข้าไปในห้องนอนของแฟนคุณ คุณก็พบรูปคู่แฟนคุณกับแฟนเก่าตั้งอยู่ คุณจะ...

      ก. เห็นแล้วก็แล้วไป ลืมๆมันซะเถอะ มันเป็นอดีตไปแล้ว (ไป Q 10)
      ข. โกรธมาก และเดินออกจากห้องไปเลย (ไป Q 11)

Q 8:หากว่าคุณจดเล็คเชอร์ด้วยลายมือไก่เขี่ยมากๆจนอ่านไม่ออกคุณจะลงมือมานั่งเขียนใหม่อีกครั้งหรือไม่

      ก. ใช่ (ไป Q 12)
      ข. ไม่ใช่ (ไป Q11)

Q 9:เมื่อคุณนึกอยากใส่กางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้น คุณจะเลือกเสื้อท่อนบนเป็นเสื้อประเภทไหน

       ก. เสื้อยืดรัดๆ (ไป Q13)
       ข. เสื้อยืดหลวมๆ (ไป Q 14)

Q 10:ในคณะทัวร์คณะหนึ่งที่คุณไปเที่ยวด้วย ไกด์คนหนึ่งบอกว่าอย่าไปเดินเล่นในบริเวณหนึ่งเพราะว่ามันอันตรายคุณคิดว่าคุณจะสงสัยจนกระทั่งทนไม่ไหวไม่ฟังเสียงใครทั้งนั้นต้องไปให้ได้ใช่หรือไม่

       ก. ใช่ (ไป Q 13)
       ข. ไม่ใช่ (ไป Q 14)

Q 11:คุณเคยเดินจูงมือกับเพื่อนคุณบ้างหรือเปล่า
  

       ก. เคย (ไป Q 15)
       ข. ไม่เคย (ไป Q 16)

Q12:เมื่อคุณไปว่ายน้ำและได้ใส่ชุดว่ายน้ำที่เพิ่งจะซื้อมาใหม่เป็นครั้งแรกเคยบ้างไหมที่รู้สึกว่าตัวเองดึงดูดจนมีสายตาหลายคู่จ้องมองคุณอยู่และรู้สึกว่าตัวเองแจ๋วเลย ตอนเดินข้างๆสระ

       ก. เคย (ไป Q14)
       ข. ไม่เคย (ไป Q 16)

Q 13:คุณเป็นคนประเภทด่วนตัดสินเกินไปหรือเปล่าแสดงออกในทันทีหรือตัดสินใจพูดหรือกระทำอะไรอย่างเร็วเกินไปโดยยังมิได้ไตร่ตรองดูให้รอบคอบก่อน

      ก. ใช่ (คุณเป็นคนประเภท A)
      ข. ไม่ใช่ (ไป Q 14)
 

Q 14:คุณยังคงรักษาสัมพันธภาพที่ดีกับแฟนเก่าของคุณหรือไม่

      ก. ใช่ (คุณเป็นคนประเภท B)
      ข. ไม่ใช่ (ไป Q 15)

Q 15:เมื่อคุณจะไปเที่ยวที่ไหนๆแล้วต้องทำการจัดกระเป๋าเดินทางคุณเคยรู้สึกหรือไม่ว่าสุดท้ายกลายเป็นว่าคุณมักเอาของไปมากเกินจำเป็น

      ก. ใช่ (ไป Q 16)
      ข. ไม่ใช่ (คุณเป็นคนประเภท C)

Q16:คุณรังเกียจที่จะใช้แก้วร่วมกับผู้อื่นหรือไม่

      ก. รังเกียจ (คุณเป็นคนประเภท D)
      ข. ไม่รังเกียจ (คุณเป็นคนประเภท C)

 

 

คนประเภท A --- 90% เจ้าชู้
คุณเป็นคนที่ตกหลุมรักใครง่ายหลายๆครั้งที่คุณนั่นแหละเอาตัวเข้าไปพัวพันกับสัมพันธภาพแบบ”รักสามเส้า” โธ่ถัง !!!
ประกอบรวมๆกับความจริงที่ไม่ตายที่ว่าคุณไม่ยอมที่จะผูกมัดตัวเองเอาไว้กับหุ้นส่วนของคุณคุณมีความสุขมากกว่าที่จะมีผู้ที่เหมาะสมกับคุณหลายๆคนพูดง่ายๆก็คือคุณยังห่างจากคนที่มีศรัทธาในรักมากนัก

คนประเภท B --- 70% เจ้าชู้
ฮา ฮา ไม่อยากจะบอกเลยว่าคุณเป็นคนเจ้าชู้กลายๆโดยธรรมชาติคุณมีความสุขจริงๆกับการที่ถูกเอาใจและดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดจนกระทั่งมีบ่อยที่ดูเหมือนคุณจะเหยียบเรือ 2 แคมแต่ว่า !!!เพราะความที่คุณเป็นคนที่ Sensitive มากๆ
กับความรู้สึกต่อคนรักของคุณคุณจึงพยายามที่จะดึงๆ รั้งๆความรู้สึกและความประพฤติของคุณเอาไว้บ้าง

คนประเภท C --- 40%เจ้าชู้
คุณเป็นคนขี้อายโดยธรรมชาติเลยหละและมีกลุ่มเพื่อนเฉพาะวนเวียนอยู่ในสังคมของคุณนิสัยแบบนี้ของคุณนี่แหละที่ทำให้ตัวคุณนั้นยากที่จะไปตกอยู่ในสถานการณ์รักสามเส้าเหมือนคนอื่นๆ น้า ... โชคดีไป

คนประเภท D--- 0% เจ้าชู้ ว้าว
                   
คุณนี่ช่างเป็นคนที่มีศีลธรรมในใจที่สูงส่งมากใครก็ตามที่ได้หัวใจคุณไปครองหรือเป็นคู่ที่คุณเลือกแล้วละก้อช่างโชคดีซะเหลือเกินจริงๆแต่อีกทางหนึ่งพึ่งระวังไว้และภาวนาให้คนที่คุณรักนั้นไม่ได้เป็นคนประเภทอื่นๆข้างต้นนี่เลยยยย ...
ม่ายง้านคงวุ่นหัวใจเหมือนกันเน้อ

วันนี้ลุงมุขแป้ก ไม่รู้จาเอาอะไรมาอัพ เอาเป็นว่าเอา คลิ้บวิดีโอเจ๋งๆ เอามาให้หลานๆ ดูกันละกัน ขอบอกว่ามันส์พะย่ะค่ะ อย่าลืมเปิดเสียงด้วยนะ ถ้าเจ้านายอยู่ข้างก็อย่าเพิ่งเปิดนะ เด๋วเจ้านายจะแอบยิ้ม เอาไว้ตอนเบรกค่อยเปิด มีรูปเอามาให้ดูเป็นไตเติ้ลละกัน จะได้ไม่ต้องเดา หาว่าลุงเอาอะไรมาหรอกให้คลิ้กอีก


มองซ้าย เอ้ามองขวา มองข้างหน้า เอ้ามองข้างหลัง แฮ่ๆๆๆ ปรอดโปร่ง คลิ้กข้างล่างเลยนะ


Click here >>>Rock n Roll

 

 

 

ลุงรู้สึกเห็นใจสาวๆที่ต้องคอยดูแลรักษาผิวหน้าไม่ให้เหี่ยวย่นเกินวัย ต้องเสียเงินมากมายเพื่อที่จะดูแลรักษาหน้าให้ดูอ่อนกว่าวัยเสมอ ทำอย่างไรได้ก็อยากสวยกันทั้งนั้นนี่นา ใครที่หน้าตาอ่อนเยาว์โดยกำเนิดก็โชคดีหน่อย วันก่อนเห็นข่าวเกี่ยวกับเด็กอายุแค่ 10 เดือนชื่อน้องฟาง






โชคร้ายเกิดมาหน้าแก่เหมือนผู้ใหญ่อายุ 60 ปี ลุงต้องขอขอบคุณโรงพยาบาลรามาธิปดีที่นำน้องฟางมารักษายังงัยก็ขอให้หายเร็วๆ ละกันนะน้องฟาง




หันมาที่ต่างประเทศกันบ้างล่าสุดมีรายงานการพบเด็กหน้าแก่อีกรายซึ่งเป็นที่ฮือฮาสำหรับแพทย์ที่ทำคลอดมาก แต่ไม่มีรายงานว่าเด็กคนนี้เกิดที่รัฐไหน ดูภาพเอาเองละกัน ลุงว่าแก่กว่าน้องฟางอีกนะเนี่ย






สาวๆที่คิดว่าตนเองหน้าดูแก่กว่าวัยก็ไม่ต้องเสียใจนะ เพราะยังมีคนที่น่าสงสารกว่าเราอีกแยะ เฮ้อ

Hey boys and girls, I just got the answer for your guys. You all have a wonderful week <>

เฮ้อ มีเด็กส่งข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศไอแลนด์มาให้ลุงช่วยทำ แต่ลุงคิดยังงัยก็คิดไม่ออก หลานๆ ช่วยลุงคิดหน่อยสิ อีก 2-3 จะมีเฉลยออกมาให้ดูนะ

จดหมายถึงต้นข่อยกลางทุ่ง

ถึงต้นข่อยเพื่อนยาก เป็นเวลานานหลายปีแล้วที่แกกับข้าไม่ได้เจอกัน หลังจากที่หมู่บ้านเราต้องเผชิญกับภัยแล้งอย่างแสนสาหัส ตัวข้าเองก็ต้องไปกู้เงินจากเถ้าแก่เส็งเจ้าของโรงสีเพื่อที่จะเดินทางมาขายแรงงานที่เมืองนอก ตอนนี้ข้าเหนื่อยล้าเหลือกำลังว่ะ ข้าต้องทำงานตั้งแต่เช้าจดค่ำไม่เคยมีวันหยุดพักผ่อน อย่างว่าหละข้ายังมีภาระส่งเสียลูกๆ ของข้าให้เรียนต่อให้สูง อย่างน้อยต้องดีกว่าพ่อมันที่มีปัญญาเรียนแค่ ป4

เว่าแต่เอ็งจำไอ้พีทลูกกำนันแดงที่มันเรียนจบจากเมืองนอกได้หรือปล่าวล่ะ เอ็งคงสงสัยว่ากำนันมีลูกชื่อพีทด้วยหรอ หรือว่าป็นลูกเมียน้อย เอ็งไม่ต้องสงสัยหรอก ก็ไอ้เปี้ยกลูกชายแม่ศรีเมียคนเดียวของกำนันน่ะหละ มันอยากมีชื่อเป็นฝรั่ง เพื่อนมันเลยตั้งชื่อฝรั่งให้สมใจมัน วันที่มันเล่าให้เอ็งกะข้าฟังว่าที่เมืองนอกมีต้นเมโป้ง เมเปิ้ลอะไรนั่นหละ ที่มันบอกว่าเป็นต้นไม้ของพระเจ้ามีใบสีแดงๆ ส้มๆ น่ะ แล้วมันก็เอาเอ็งไปเปรียบเทียบกับต้นเมเปิ้ลจนทำให้เอ็งรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่เอ็งต้องมาคลุกคลีกับ วัวควายกลางทุ่งนา ตากแดดตากฝนทั้งปีทั้งชาติน่ะ อีตอนนั้นข้าไม่นึกภาพไม่ออกหรอกว่ามันเป็นยังงัย จนกระทั่งเมื่อตอนหัวค่ำข้าได้ไปเห็นเจ้าต้นเมเปิ้ลที่ไอ้พีท เอ๊ย ไอ้เปี๊ยกมันเล่าให้ฟังแล้วล่ะ

เมื่อหัวค่ำตอนที่ข้าเดินกลับจากฟาร์มแอปเปิ้ลที่ข้าทำงานอยู่ บังเอิญไปพบกันเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดูคนหนึ่งยืนร้องไห้ ท่ามกลางอากาศที่เย็นยะเยือกตอนปลายฤดูใบไม้ร่วง ข้าเห็นแล้วรู้สึกสงสารจับใจเลยว่ะ ข้าเดินเข้าไปถามเด็กน้อยคนนั้นว่าทำไมมายืนร้องไห้คนเดียวอยู่ตรงนี้ เด็กน้อยยกมืออันบอบบางปาดที่ใบหน้าที่แฝงไปด้วยความเสียใจปนกับเสียงสะอื้นเป็นจังหวะ ข้าคุกเข่าลงพร้อมเอาเสื้อคลุมของข้าคลุมไปบนตัวเด็กน้อยคนนั้นเพื่อป้องกันลมหนาว เด็กน้อยมองหน้าเหมือนจะบอกว่าขอบคุณ ชี้นิ้วขึ้นไปข้างบนต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า "ใบเมเปิ้ลของหนูมันปลิวหายไปหมดแล้ว หายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ คุณลุงช่วยตามหาให้หนูหน่อยสิ" ข้ามองที่แววตาอันบริสุทธิ์ที่เคล้าด้วยน้ำตาของหนูน้อยคนนั้นแล้วก็ชำเลียงไปที่เจ้าต้นเมเปิ้ลนั่น พร้อมคิดในใจว่าไอ้นี่เองหรอ เจ้าต้นเมเปิ้ลที่ไอ้เปี๊ยกมันว่าสวยนักสวยหนา มีแต่กิ่งแห้งๆ เท่านั้นเองหรอ เป็นไม่ได้แม้กระทั่งที่หลบแดดหลบฝน ในเวลาเดียวกัน พ่อแม่ของหนูด้วยก็ออกมากวักมือเรียกหนูน้อยคนนั้นกลับเข้าบ้าน หนูน้อยยื่นเสื้อคลุมคืนให้ ข้าพร้อมกล่าวคำขอบคุณ แล้ววิ่งหายเข้าไปในบ้าน

ถึงตอนนี้เอ็งคงสงสัยล่ะสิ ว่าไอ้ต้นเมเปิ้ลกับใบที่หายไปมันเกี่ยวอะไรด้วย ข้าเพียงแคจะบอกให้เอ็งเลิกน้อยเนื้อต่ำใจที่เกิดเป็นต้นข่อยกลางท้องนา อยู่ท่ามกลางกลิ่นโคลนสาบควาย อย่างน้อยเอ็งก็มีประโยชน์มากกว่าเจ้าต้นเมเปิ้ลแสนสวยอย่างที่ไอ้เปี๊ยกมันพูดถึง ข้ายังจำได้เวลาที่ข้าเดินกลับจากตัวอำเภอ ข้าก็ได้เอ็งนั่นหละ ที่เป็นที่หลบแดดเปรี้ยงๆ ตอนบ่ายแก่ๆ พวกลูกๆ ของข้าและเด็กในหมู่บ้านก็ได้เอ็งนี่หละเป็นที่หลบฝนตอนเดินกลับจากโรงเรียน แกเป็นที่ให้ไอ้ขวัญกับอีเรียมแอบมาพรอดรักกันจนมันทั้งคู่ดังไปทั้งประเทศ ว่าแต่จริงหรือปล่าวที่ตอนนี้อีเรียมมันกลายเป็นเมียน้อยผู้กำกับไปแล้ว เฮ้อ ข้าก็สงสารก็แต่ไอ้ขวัญนั่นดันไปได้นังประเทืองช่างแต่งหน้าประจำกองถ่ายมาช่วยดามอก ข้าละเศร้าจริงๆ เอ็งเห็นไหมว่าเอ็งมีประโยชน์ตั้งมากมายเทียบกับไอ้ต้นเมเปิ้ลนั่นน่ะ ที่แน่ๆ เอ็งก็เป็นที่รักของทุกคน ทั้งยังไม่เคยทำให้เด็กน้อยต้องเสียน้ำตาอีกด้วย เอ็งทำหน้าที่ของเอ็งสม่ำเสมอไม่ว่าฤดูกาลจะเปลี่ยนไป ข้าเองก็รู้สึกภูมิใจแทนเอ็งเหมือนกันนะไอ้เพื่อนยาก

หวังว่าเมื่อเอ็งได้อ่านจดหมายของข้าฉบับนี้แล้วจะทำให้เอ็งเลิกน้อยเนื้อต่ำใจ เห็นคุณค่าของตัวเอง อย่าคิดว่าสิ่งที่มันสวยงามจะจีรังยั่งยืน จงภูมิใจที่เกิดมาเป็นต้นข่อยพันธ์แท้กลางทุ่งนา ตอนนี้ข้าก็เก็บเงินได้ก้อนใหญ่แล้ว คงเพียงพอที่จะส่งลูกๆ ข้าให้เรียนจนจบมหาวิทยาลัย และปลูกบ้านหลังใหม่แทนหลังเดิมที่เก่าจนซ่อมไม่ไหวแล้ว ข้าคงกลับบ้านไปทันช่วยงานบุญสงกรานตร์บ้านเรา

คิดถึงเอ็งมาก

ปล ส่งกำลังใจไปให้หนูน้อยคนนั้นได้ที่ หนูน้อยกับใบเมเปิ้ลอาจจะไม่ทำให้รวยเหมือนส่งฝาชาเหลือง ชาเขียวไปชิงโชค แต่กำลังใจก็สำคัญกว่ารางวัลใดๆ ไม่ใช่หรือ